dancecenter

Περιγραφή του έργου: The Boundless Food project

This new artistic project is about the complex and multifaceted relationship we have with food, our habits, the repetitive patterns we follow, and the boundaries that confine us. Through a series of paintings, this project seeks to challenge preconceived notions, question societal norms, and spark conversations about our culinary experiences.
Through the exploration of repetitive patterns and movements, “the boundless food project” will take shape on deep studies using my own body to understand and examine the cyclic nature of my own eating habits, raising questions about their impact on my overall well-being.
It will be also very interesting to work with other volunteers. I would like to document the whole process of research through dance and movement.
After this first step, I want to develop preparatory drawings of those gestures that govern our eating routines, from daily rituals to indulgences, and examines the boundaries – both physical and psychological – that surround our choices.
At the end of residency, I would love to present few paintings celebrating the pleasures of culinary exploration while shedding light on the potential pitfalls and limitations of our habits and societal expectations.
By intertwining elements of personal introspection with universal themes, this project endeavors to inspire viewers to break free from rigid patterns, embrace culinary diversity, and cultivate a more mindful and liberated approach to food.

Ανοιχτή παρουσίαση: Σάββατο 27 Ιανουαρίου 2024
20:30, Ελεύθερη Είσοδος

Workshop of visual arts and movement with Valentine Bouvet
Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2024, 17:30-20:00
Ελεύθερη Συμμετοχή

Valentine Bouvet

Valentine BOUVET is a French artist and figurative painter born in 1994.
Her journey as an artist began during her childhood and later when she was experimenting with different art mediums. She first studies applied arts during high school where she developed a real interest in drawing and fashion design. Then, she decided to deepen both cursus and practice her art aside working for different brands as fashion designer.
During her 20’s, Valentine developed a deep passion for paintings and was particularly drawn to the expressive power of color. Her works delves into a wide range of costal and cultural issues, such as gender stereotypes, consumerism, beauty standards and the impact of social media. This year, she participates, for the second time, to Le Cercle de l’Art, a big community of women artists who work on sharing their artistic process and encouraging others to use art as a means of expression and social change.

Περιγραφή του έργου: 

The term “no man’s land” became historically significant in the First World War, when it referred to an unoccupied area between opposing armies. Interpreting the phrase ‘no man’s land’ in a metaphorical sense, I imagine a place where humans stand in their pur-est existence as animals striving to survive.
‘Songs of Absence’ is the first segment of my performance series ‘No Man’s Land’, which is based on this premise. It is based on the character Lavinia in Shakespeare’s ‘Titus An-dronicus’. Lavinia is the daughter of Titus, a general in the Roman army who is engaged in a cycle of revenge. ‘Songs of Absence’ is developed from the scene in which Lavinia has been raped, her tongue and hands were cut off by the assailants, and she is then hung from a dead tree trunk. She is stripped of her most fundamental human abilities to communicate. Yet, as she is physically pared down, her narrative and thematic im-portance escalates.
This seemingly paradoxical power of Lavinia’s silence heightens the sense of hearing. The primordial energy of the silence fills the absence of sound, like that of a wordless animal in no man’s land.

Ανοιχτή παρουσίαση: Κυριακή 05 Νοεμβρίου 2023
20:30, Ελεύθερη Είσοδος

Improvisation in the Void (movement workshop) 
Κυριακή 22 Οκτωβρίου 2023, 11:30-13:30
Ελεύθερη Συμμετοχή

Sound of Listening (sound/movement workshop) 
Σάββατο 04 Νοεμβρίου 2023, 17:30-19:30
Ελεύθερη Συμμετοχή

Soeine Bac

Soeine Bac is a Korean-born immigrant to Canada. She studied studied visual art, media art, and dance in Canada, and continued this study in the UK, focusing on intuitive intention in art. She surveyed unintentional forces that drive the artist to create artwork with a specific trajectory. To further study this improvisational intention, she turned to East Asian philosophy, which emphasizes removing one’s intentional mind to discover – instead of decide – choices in practicing life, and to unify mind and body.
Although she has been influenced by Western cultures, she pursues the natural world of matter in finding her sense of self, trying to maintain a holistic perspective beyond all her cultural backgrounds. Improvisation then became her method for art and for life. She regards art as a form of living, not merely as an institutional discipline; she aims to create a kind of art that is consistent with the way we experience the world.
The initiation of this process started when she directly encountered the ancient East Asian idea of Wu (doing without intention) behind ‘Nature art’ during her artist’s residency at YATOO in 2015. The art form had been developed by some local Korean artists in reaction against the domination of Western culture after the Korean war. While its Western parallels, such as Land art or Earth art, employ nature to fulfil the artist’s visions, the artists of Nature art allow themselves to be transformed in encounters with nature, while minimizing human intentions and thus interruptions. She took this state that requires the absence of human intention as the base of her practice of improvisation.
Since then, she has been studying Zen Buddhist yoga and drumming for meditation, and Aikido in order to better understand the state of Wu for improvisation. Along these lines, she has been researching intuitive consciousness in improvisation, and instant composition of movement.
Her work is often site-specific, and she pursues an aesthetic of the ordinary, seeking the spiritual aspect of art and how it is revealed in life.

Περιγραφή του έργου: 

Το “Sisters’ Project” (τίτλος εργασίας) είναι μια θεατρική παράσταση χορού που απευθύνεται σε όλους και όλες, από 8 έως 108 ετών.  Τοποθετημένο σε μια σκονισμένη σοφίτα, στο Sisters’ Project ξεδιπλώνεται η σχέση μεταξύ τριών αδελφών που εξερευνούν την έννοια της απώλειας. Από την απώλεια αγαπημένων αντικειμένων και προσώπων, μέχρι την απώλεια της μεταξύ τους επικοινωνίας (σχέσης, επαφής) και του ίδιου του χρόνου. Πώς τρεις νεαρές γυναίκες βρίσκουν στήριξη και παρηγοριά η μία μέσα από την άλλη, ενώ παράλληλα αναπτύσσουν τη δική τους ταυτότητα. Μέσα από το χιούμορ και την ποίηση, τα ακροβατικά, τη μίμηση και ένα ευφάνταστο σκηνικό (που αποτελείται από ξύλινα αντικείμενα και ύφασμα) το Sisters’ Project σας παρασύρει σε ένα φανταστικό ταξίδι όπου υπάρχει χώρος για την πολυπλοκότητα: για το γέλιο και τα δάκρυα, τον θυμό και την αποδοχή.

Ανοιχτή παρουσίαση: Κυριακή 08 Οκτωβρίου 2023
20:30, Ελεύθερη Είσοδος

Το ταξίδι των χαμένων πραγμάτων: ένα παιδικό εργαστήριο με θέμα την απώλεια
Σάββατο 07 Οκτωβρίου 2023, 17:30-20:30
Ελεύθερη Συμμετοχή

Ισμήνη Σλεΐπερ

Γεννημένη και μεγαλωμένη στο Άμστερνταμ (1999), η Ισμήνη Σλεΐπερ ξεκίνησε να χορεύει σε ηλικία 8 ετών. Αργότερα σπούδασε σύγχρονο χορό στο Βασιλικό Ωδείο της Αμβέρσας, από το οποίο αποφοίτησε το 2020. Μαζί με τους συμφοιτητές της ίδρυσε το SIDEWARDS (www.sidewards.be), μία συλλογικότητα που δημιουργεί και υποστηρίζει παραγωγές χορού και διοργανώνει πολιτιστικές εκδηλώσεις. Στο πλαίσιο του SIDEWARDS, η Ισμήνη συνδημιούργησε την παράσταση χορού “If you want, maybe not” (2021) και διοργάνωσε το φεστιβάλ «FountainFest: The Festival of Femxle Pleasure» (2022). Έχει εργαστεί ως καθηγήτρια χορού στη γενέτειρά της, το Άμστερνταμ, στο Het Amsterdams Lyceum (2021-2022). Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 10 μηνών βρίσκεται στην Αθήνα, όπου είχε την ευκαιρία να συνεργαστεί με την ομάδα χορού Artogether, μια ομάδα χορού για άτομα με και χωρίς αναπηρίες, ενώ παράλληλα συν-δημιούργησε δύο δικά της performance projects: “The Sisters Project” και “Co-habitance”:

Αγγελική Σακελλαρίου

Γεννημένη και μεγαλωμένη στο μικρό νησί της Σύρου, η Αγγελική Σακελλαρίου χορεύει από την ηλικία των 10 ετών. Ξεκίνησε με τον παραδοσιακό ελληνικό χορό και έκανε 6 χρόνια ρυθμική γυμναστική. Είναι μαθήτρια στο Κέντρο Χορού και Παραστατικών Τεχνών Ακροποδητί από το 2013 και έχει συμμετάσχει σε παραστάσεις και μαθήματα χορού (μπαλέτο, σύγχρονος χορός, τζαζ, κλπ.). Είναι εργοθεραπεύτρια (απόφοιτος του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής) και τα τελευταία 3 χρόνια είναι μέλος της ομάδας Artogether στην Αθήνα. Έχει συμμετάσχει σε πολλά (χορευτικά) εργαστήρια και αγαπά τον αυτοσχεδιασμό και την αυθεντική κίνηση.
Σχεδιάζει να κάνει μεταπτυχιακό στη χοροθεραπεία.

Μυρσίνη Τζαβάρα

Γεννημένη και μεγαλωμένη στη Σύρο (2001), η Μυρσίνη Τζαβάρα ξεκίνησε να χορεύει στο Κέντρο Χορού και Παραστατικών Τεχνών Ακροποδητί σε ηλικία 8 ετών. Από το 2019 σπουδάζει Συντήρηση Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης στην Αθήνα, όπου επίσης παρακολουθεί διάφορα μαθήματα σύγχρονου χορού με διάφορους δασκάλους.

Artisti Diner
Ανοιχτή παρουσίαση: 14 Σεπτεμβρίου 2023 
from 6 p.m. visit of the sailboat Bise Noire
(Kon/nou Zervaki 5, Ermoupoli)
7:30 p.m. group walk to the Akropoditi Dance and Performing Arts Centre
(Ir. Politechniou 84, Ermoupoli)
8 p.m. performance installation and aperitif at the Akropoditi Dance and Performing Arts Centre.

The Bise Noire association

The Bise Noire association, based in Switzerland, was founded in 2019 by Nourya White Khaldi, Laurine Landry & Lucas Verheij.
Since then, it has been inviting artists to share its journey along the Mediterranean coast aboard the sailboat Bise Noire. Artists are welcomed for three weeks for research and creative residencies under the aegis of the Escales! project. Escales is the name of the residency project dreamed up by the Bise Noire association. The idea is to bring on board artists who wish to draw inspiration for their work from encounters and the sea.
www.bisenoire.org

This year, in collaboration with the Akropoditi Dance and Performing Arts Centre, the Bise Noire association is proud to present the work of the artists in residency. These four artists have been in Athens and the Cyclades for three weeks, aboard the sailing ship Bise Noire and at the Akropoditi Dance and Performing Arts Centre.

Mileva Testas

Mileva Testas is an artist and designer who graduated from the École des Beaux-Arts de Lyon and has been based in Mallorca for the past six years. Her work focuses on artisanal and experimental design, using different materials such as silver, glass and ceramics. Her creations are strongly inspired by the Mediterranean landscape and the organic and mineral forms it offers.
Mileva Testa will present a series of objects and experiments resulting from the research carried out during her residency: objects to be seen or worn, woven from palma leaf, esparto or materials found along the way.

Ludovic Vial

Ludovic Vial studied visual arts at HEAD – Geneva, then at La Manufacture – Lausanne. In his practice, he explores the intersections between what doesn’t seem to be self-evident, navigating between different practices, from performance to movement writing, text and music. He is interested in different constructions drawn from popular culture, the collective unconscious, intimate narratives and gender studies, which he assembles and rearranges to create new subjectivities.
The research presented at the Akropoditi Dance and Performing Arts Centre will start from the figure of the mermaid (between Greek literary roots and the Danish fairy tale by Hans C. Andersen) through an exploration of sound, music and choreography. As much a myth as a literal image projected by navigation on Bise noire, this research will seek to take account of the chimera’s troubled identity, and of a form of corporal and vocal transposition.

Nicolas Steulet

Nicolas Steulet is training as a stage director at La Manufacture, Lausanne. He has taught theater workshops for children and teenagers for several years, and enjoys creating shows in which particular attention is paid to light and shadows.
Between two sunburns, during the residency, he would like to write about the gaps in his childhood memory. To fill in these gaps or explore them further. Nicolas Steulet would like to give a reading of some of his texts at the Akropoditi Dance and Performing Arts Centre.

Lucas Herzig

Lucas Herzig was born in Zurich in 1988 and grew up in Pura, Italian-speaking Switzerland. He obtained a Bachelor’s degree in Visual Arts from the Haute École d’Art et Design de Genève (HEAD) in 2011 and a Master’s degree from the Hochschule der Künste Bern (HKB) in 2015.
In his work, he critically addresses issues such as the adaptation of hybrid identities and the creation of new founding myths. He often goes back in time to draw conclusions about the present.
Lucas Herzig intends to create on board a series of small sculptures inspired by the Neolithic sculptural art of the Cyclades. The objects to be shown at the Akropoditi Dance and Performing Arts Centre are the result of the artist’s research and collect.

Antara 2.0

Ανοιχτή παρουσίαση: 26 Μαΐου 2023 στις 22:00
Κέντρο Χορού και Παραστατικών Τεχνών Ακροποδητί

Σε έναν κόσμο που επιβάλλει την απομόνωση και τους κανόνες συμπεριφοράς. Σε έναν κόσμο που απαγορεύει την επαφή, γεννιέται για εμάς το επόμενο στάδιο της ανθρώπινης εξέλιξης.
Έτσι προκύπτει ένας άνθρωπος χωρίς επιθυμίες, αποστειρωμένος, χωρίς επίγνωση του εαυτού του, ένας λευκός καμβάς.
Μέσα από το σόλο μας, θέλουμε να θέσουμε ως ζήτημα το δίπολο που θα βιώσει ο καινούργιος άνθρωπος στη διαδικασία του επαναπροσδιορισμού του. Θα αναζητήσουμε εύθραυστες στιγμές κίνησης μέσα σε μία κατά τα άλλα αυστηρή σωματική φόρμα.
Οι εύθραυστες στιγμές κίνησης θα αποτελούνται από ξεσπάσματα δίχως έλεγχο ή ρυθμό, ενώ το αυστηρό πλαίσιο θα περικλείει περιορισμένη, προσεκτική και αργή κίνηση, χωρίς συναίσθημα, χωρίς ζωή.
Επιπλέον θα δώσουμε έμφαση από την αρχή σε βασικές λειτουργίες του σώματος, όπως είναι η έκταση των αρθρώσεων και η ισορροπία, ελπίζοντας τελικά να προκύψει ένας ορισμός που θα περιγράφει τον ψυχισμό του νέου ανθρώπου.

Λέξεις: αρθρώσεις, καμένο πλαστικό, σπασμένη κούκλα, χταπόδι, άβολα χέρια, bounce, boxing.

Έρευνα κίνησης: Ζαφείρα Σεβαστή, Νάστος Θεόδωρος
Μουσική: Νάστος Θεόδωρος, Abstract Soundscape
Εκτέλεση: Ζαφείρα Σεβαστή

Fragile bones – Masterclass με τη Σεβαστή Ζαφείρα, 22 Μαΐου 2023

Σεβαστή Ζαφείρα
Η Σεβαστή Ζαφείρα είναι χορεύτρια που ζει και εργάζεται στην Ελλάδα. Γεννήθηκε το 1997 στη Σύρο και αποφοίτησε με διακρίσεις από την Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και στη συνέχεια με τον χορό. Έχει συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με τους Χρήστο Παπαδόπουλο, Αντώνη Φωνιαδάκη, Πατρίσια Απέργη, Εύα Γεωργιτσοπούλου, Τζένη Αργυρίου, Ευάγγελο Πουλίνα κ.α συμμετέχοντας σε παραστάσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Έχει επίσης συνεργαστεί με διάφορους σκηνοθέτες θεάτρου και κινηματογράφου όπως τον Μανώλη Μαύρη για το «Brutalia, Εργάσιμες μέρες» το οποίο βραβεύτηκε στην Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ Καννών, κερδίζοντας το βραβείο του Canal+ για την καλύτερη ταινία μικρού μήκους, με τον Θάνο Παπακωνσταντίνου στην Εθνική Λυρική Σκηνή, και με τον Βασίλη Κεκάτο για καμπάνια του Korres Athens (Short Film Series). Πήρε μέρος στη καμπάνια Dior Cruise 2022 Film, σκηνοθετώντας ο Benjamin Vu.

Θεόδωρος Νάστος
Ο Θεόδωρος Νάστος έχει μια ποικίλη εμπειρία στον κινηματογράφο, τη μουσική και τη καλλιτεχνική διεύθυνση. Το έργο του περιλαμβάνει τη συμμετοχή του στη μικρού μήκους ταινία “Melatonin”, η οποία παρουσιάστηκε σε διάφορα φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο, τη σύνθεση και εκτέλεση μουσικής για το συγκρότημα Yogurt Maybe, την δημιουργία μουσικών βίντεο, τη συμμετοχή του σε μεγάλες καμπάνιες και διαφημίσεις ως μοντέλο, και την παρακολούθηση ενός 3μηνου σεμιναρίου στη διεύθυνση φωτογραφίας. Επίσης, είναι καλλιτεχνικός διευθυντής για το project Yogurt Maybe, όπου δημιούργησε σενάρια, artworks, και βίντεο υλικό. Η ποικιλία των δεξιοτήτων και εμπειριών του, του επιτρέπει να προσεγγίσει καλλιτεχνικά έργα από διαφορετικές σκοπιές.

Project description
OVERFLOW is a contemporary dance and physical theater duet, performed by myself and the dancer Anna-Maria Bayon, which addresses adaptation and survival in society.
Particularly struck by the radical, immediate and contradictory nature of current social dynamics, I asked myself “how do bodies survive between increasingly extreme, increasingly unpredictable laws and events?”
The image behind this creation is that of a ‘contemporary shipwreck’. With a choreographic approach that feeds on an overdose of absurd and zany, naive and poetic imagination, it is an extravagant and staggering shipwreck that I wish to explore. The bodies of two women intertwine, support each other, counterbalance each other, adapt and save each other. Extreme, contradictory and insane like the challenges they have to face.
If on the one hand my intention is to explore the power and beauty of a body that adapts, transmutes, fits together, endures and resists to the point of overflowing; on the other hand, I want to give voice to the humanity that runs through it: its need for the other, for empathy and mutual aid.
Body and voice. Imagination and illusion. Control and laughter. Poetry and surprise.
OVERFLOW is an invitation to resilience through a sensitive, confident and creative look at our society.
with the support of Wallonie-Bruxelles International

SILVIA PEZZAROSSI
I’m an italian contemporary dancer, choreographer and teacher. I’m based in Belgium where I live since several years.
I trained in ballet and contemporary dance in Italy (Zappalà Danza dance school) and Switzerland (ballet junior de Geneve).
Once I arrived in Belgium I started collaborating as a dancer and performer with some local and international artists for dance and circus projects: Keren Rosenberg, Roy Assaf, Lies Serdons, Poetic Punkers collective, Cie Marie Martinez, Lisbeth Gruwez, Dorian Chavez, Krama Dance Company and soon with the circus company Cie des Chaussons Rouges (creation 2023/2024).
I consider myself a curious observer of society and its dynamics.
I am attracted by its resources as well as its contradictions and fragilities. It is from what I live, from what I feel, from what I observe of society that I draw my inspiration to create.
Supported by different Belgian theaters I could make until today three  dance & physical theater creations: Mucyclo, Waiting for the fishes and En attendant que les poissons passent….
All of them share a strong physicality and the use of a performative register that appeals to audience interaction, humour and surprise.
Overflow is my next creation planned for 2024.
Since 2015, I have been developing my own pedagogical practice based on improvisation, DIVE, which is inspired by the principles of Gaga body language (which I studied in Tel Aviv with Ohad Naharin and the Batsheva dancers) but which I extend to a personal research.
DIVE is part of my daily artistic life and I transmit it through classes and workshops in Belgium and abroad (Charleroi Danse, UP circus & performing arts center, Grand Studio/ Nyash dance company, Hybrid Studio/cie bud Blumenthal, Istanbul Fringe festival in Turkey, Dance Days Chania Festival and Kinitira artistic network in Greece).

Ονομάζομαι Silvia Pezzarossi, είμαι Ιταλίδα χορογράφος αλλά ζω στο Βέλγιο εδώ και αρκετά χρόνια. Τον περασμένο Μάρτιο προσκαλέστηκα από το Κέντρο Χορού και Παραστατικών Τεχνών Ακροποδητί με το πρόγραμμα καλλιτεχνικής κατοικίας, προκειμένου να συνεχίσω την έρευνα μου για τη δημιουργία της παράστασης «HABEMUS NAUFRAGIUM» (παλιότερος τίτλος: «OVERFLOW»).
Αυτή είναι η τέταρτη δημιουργία μου, ένα ντουέτο του οποίου ερμηνευτές είμαστε εγώ και η Γαλλίδα χορεύτρια Anna-Maria Bayon.
Αφετηρία της δημιουργίας αυτής αποτελεί η κοινωνική συνθήκη του «ναυαγίου» και η επιβίωση που το ακολουθεί. Το έργο λοιπόν περιστρέφεται γύρω από τα θέματα της ανθεκτικότητας, της προσαρμογής και της αμοιβαίας υποστήριξης.
Οι δύο ερμηνέυτριες, δύο γυναίκες – ναυαγοί, διασώζουν και υποστηρίζουν η μία την άλλη, καθώς ενώνουν τις δυνάμεις τους για να προχωρήσουν μαζί σε μια φουρτουνιασμένη θάλασσα: στην πραγματικότητα πρόκειται για μια μεταφορά, για ένα κοινωνικό και σύγχρονο ναυάγιο.
Το βασικό -και μοναδικό- χορογραφικό εργαλείο μας μέσα σε αυτή τη δημιουργία είναι το σώμα.
Η καλλιτεχνική κατοικία στο Κέντρο Χορού και Παραστατικών Τεχνών Ακροποδητί αποτέλεσε σημαντική ευκαιρία για την εξέλιξη του έργου. Οι συνθήκες ήταν πολύ καλές: μεγάλο και καλά εξοπλισμένο στούντιο, φιλικοί και εξυπηρετικοί άνθρωποι, φανταστικό περιβάλλον!
Η Άννα Μαρία κι εγώ είχαμε επίσης την ευκαιρία να δώσουμε ένα μάθημα στους ντόπιους. Ήταν μια πολύτιμη εμπειρία, μια πλούσια ανταλλαγή. Οι μαθητές/τριες είχαν μεγάλη περιέργεια να μας γνωρίσουν και διψούσαν να μάθουν. Ήταν σημαντικό για εμάς να έρθουμε σε στενή επαφή με τους καλλιτέχνες του νησιού σε μια πρακτική αμοιβαίας μετάδοσης και ανταλλαγής.
Ευχαριστώ όλους τους ανθρώπους του Ακροποδητί και ελπίζω να ανταμώσουμε ξανά σύντομα!

ΝΕΤΤΕ: a kinesic experiment

Ανοιχτή παρουσίαση: 22 Οκτωβρίου 2022 στις 20:00
Κέντρο Χορού και Παραστατικών Τεχνών Ακροποδητί

Το 2019, η Άρτεμις Πυρπύλη επισκέπτεται για πρώτη φορά το πατρικό σπίτι της γιαγιάς της, 7 χρόνια μετά τον θάνατο της. Ψάχνοντας στα δωμάτια, τα συρτάρια και τα κουτιά, ανακαλύπτει το νεαρό κορίτσι που ήταν στην δεκαετία του ’40. Χορεύτρια, γυμνάστρια, άνθρωπος σε διαρκή κίνηση, μια ανήσυχη κοπέλα που οι δικοί της άνθρωποι φώναζαν Nette.
Ποια πραγματικά ήταν η Nette και ποια ήταν η σύνδεση μαζί της;
Η κοινή σιωπή, από το αναπόφευκτο του θανάτου της, έγινε σιγά σιγά μια αφορμή για να βρεθεί η κοινή τους φωνή για όλα όσα δεν γνώριζε ότι τις ενώνουν.
Έτσι προέκυψε το ομώνυμο φωτογραφικό βιβλίο NETTE.
To project «ΝΕΤΤΕ: a kinesic experiment» είναι μια προσπάθεια καταγραφής ενός κινητικού αυτοσχεδιασμού με αφετηρία και σε αλληλεπίδραση με αρχειακές εικόνες της Nette, σε κίνηση.
Η κινητική έκφραση θα δομηθεί στο φυσικό τοπίο της Σύρου (σε συνοχή με την φύση ως φόντο στο αρχειακό υλικό) αφήνοντας ανοικτό το αποτέλεσμα που μπορεί να προκύψει μέσα από αυτή την εσωτερική “ζύμωση” πειραματισμού/αυτοσχεδιασμού βασισμένη στην αλληλεπίδραση με την κινητική έκφραση της γιαγιάς της.
Στόχος είναι η περαιτέρω σύνδεση της προσωπικής σχέσης εγγονής-γιαγιάς, αλλά και η εξερεύνηση της ευρύτερης σύνδεσης φωτογραφίας-χορού.
Τελικό αποτέλεσμα θα είναι ένα βίντεο που θα περιλαμβάνει τόσο το αρχειακό υλικό όσο και την καταγραφή του κινητικού πειραματισμού καθώς μέσα από αυτό θα προσεγγίσει την έκφραση και την σωματικότητα της Nette διερευνώντας παράλληλα την κίνηση μέσα από την καταγραφή της.

Εργαστήριο με τη φωτογράφο Άρτεμις Πυρπύλη
Αρχειακές και σύγχρονες εικόνες στην αφήγηση ενός φωτογραφικού έργου

H Άρτεμις Πυρπύλη (1987) είναι γαλλοελληνίδα φωτογράφος.
Έχει σπουδάσει φωτογραφία στο Παρίσι και αφού εργάστηκε ως φωτογράφος στη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία και τις ΗΠΑ αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα το 2013.
Έχει συμμετάσχει σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις μερικές από τις οποίες στο C/O Berlin στη Γερμανία, στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και στη Photobiennale Θεσσαλονίκης αλλά και στην Host Gallery στο Λονδίνο. Έχει επίσης παρουσιάσει τη δουλειά της σε 2 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα.
Τον Σεπτέμβριο του 2021, το πρώτο της φωτογραφικό βιβλίο “ΝΕΤΤΕ” κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις punto e basta και παρουσιάστηκε στο Polka Factory στο Παρίσι.
Σήμερα ζει στη Θεσσαλονίκη όπου διδάσκει στη σχολή φωτογραφίας Stereosis και στο MOMus-Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης ενώ παράλληλα δουλεύει σε προσωπικά πρότζεκτ πειραματιζόμενη με διάφορα καλλιτεχνικά πεδία.
www.artemispyrpilis.com

Το 2019, επτά χρόνια μετά τον θάνατο της γιαγιάς μου, ταξίδεψα για πρώτη φορά στην Τουλόν στο σπίτι όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε.
Ψάχνοντας στα δωμάτια, τα συρτάρια και τα κουτιά ανακάλυψα φωτογραφίες της γιαγιάς μου που δεν είχε ξαναδεί κανείς από όταν ήταν νεαρή κοπέλα τη δεκαετία του ’40.
Χορεύτρια, γυμνάστρια, άνθρωπος σε διαρκή κίνηση, μια ανήσυχη κοπέλα που οι δικοί της άνθρωποι φώναζαν Nette.
Εν μέσω πανδημίας έπιασα στα χέρια μου το αρχειακό υλικό που ανέσυρα από εκείνο το σπίτι ψάχνοντας να βρω ποια πραγματικά ήταν η Nette και ποια είναι η δική μου σύνδεση μαζί της.
Η κοινή σιωπή, από το αναπόφευκτο του θανάτου της, έγινε σιγά σιγά μια αφορμή για να βρούμε την κοινή μας φωνή μέσα από όλα όσα δεν γνώριζα ότι μας ενώνουν.
Έτσι, προέκυψε το ομώνυμο φωτογραφικό βιβλίο NETTE που εκδόθηκε το Σεπτέμβριο του 2021.
Θέλοντας να συνεχίσω το έργο που έχω ξεκινήσει τα τελευταία χρόνια πάνω στην σύνδεση με την γιαγιά μου, την μνήμη και τον χρόνο,
επέλεξα να εξερευνήσω και την ευρύτερη σύνδεση φωτογραφίας-χορού/εικόνας-κίνησης κάνοντας αίτηση στην καλλιτεχνική κατοικία του Ακροποδητί.
Το Ακροποδητί υποδέχεται δημιουργούς από διάφορους καλλιτεχνικούς κύκλους και είναι δεκτικό στο συνδυασμό δημιουργικών πεδίων.
Αυτό ήταν ένα σημαντικό κίνητρο για να δηλώσω αίτηση για residency διότι μου δόθηκε η ελευθερία να εξερευνήσω τον τρόπο
με τον οποίο θα μπορούσα να συνδυάσω την φωτογραφία, την κίνηση και το βίντεο με στόχο τον πειραματισμό.
Τον Οκτώβριο του 2022, στην καλλιτεχνική κατοικία του Ακροποδητί, κατέγραψα έναν κινητικό αυτοσχεδιασμό με αφετηρία τις αρχειακές εικόνες της γιαγιάς μου, Nette, σε κίνηση και σε αλληλεπίδραση με αυτές.
Κρατώντας το στοιχείο της φύσης, που υπάρχει ως φόντο στο αρχειακό υλικό, δόμησα αντίστοιχα την κινητική μου έκφραση με φόντο το φυσικό τοπίο της Σύρου το οποίο λειτούργησε ταυτόχρονα και ως σημαντικό ερέθισμα.
Αυτό ήταν το σημείο εκκίνησης που είχα θέσει συνειδητά στα πλαίσια της δημιουργικής διαδικασίας και είχε ως αποτέλεσμα ένα dance film μικρού μήκους, ένα αισθητηριακό ταξίδι με όχημα την εσωτερική ανάγκη για διαρκή κίνηση.
Είχα την τύχη και την ευκαιρία να δημιουργήσω ένα έργο το οποίο σημαίνει πολλά για μένα σε ένα πλαίσιο άκρως δημιουργικό όπως το Ακροποδητί.
NETTE-A-Kinesic-Experiment

ADAMAH
There is an etymological link between adam and adamah. Adamah designating “red clay” or “red earth”, Adam is the name given by God to the first man on earth. According to the Old Testament, God created Adam on the sixth day of creation from a little clay, clay or dust according to translations. Eve, the first woman, was created from the body of Adam according to the Book of Genesis. Of the union of Adam and Eve, were born Abel and Cain: Adam is therefore the founder of humanity.
This production has unfortunately been freezed during the lockdowns. This among of time as a break, has nourished my creativity and artistic vision about the piece.

I have traveled so much through the centuries that never came to earth, so much surveyed colors, languages, knowledge and I saw no origin, no truth, a part from the path that clears a glance as it fades away.
Céline Zins (Adamah)

Adamah is a living organism, fixed in a neutral space, a place of all possibilities. The piece is thus composed of a choreographic and performative product. Between intimate and extreme, between inside and outside, between dream and consciousness. An eternal return to the origin, to the initial impulse, for another continuation.

This piece comes from an observation, the acknowledgment of a failure the world we live in is inexorably damaged, because of self-destroying mankind, and civilizations declining and dying out Adamah offers a utopian vision of the world where I would like to be able to live, a world in where I wish to see humanity in harmony Indeed, I aspire to plural harmony to live better with others, without any race, culture, religious or political persuasion ostracizing anyone without giving up on the universality of the human condition.
Trailer: https://vimeo.com/421500456

Residency at Dansomètre, Vevey en Switzerland from 4th until 18th of March 2019
Residency at théâtre le croiseur -Lyon, August – November 2019
Festival Implultion 2019 Lyon
Residency at La Cité de la Culture in Tunis December 2021
Residence Theater Bizarre! La Machinerie Lyon January 2022
Residency at the Dance and Performing Arts Centre Akropoditi, 30 January until 6 February 2022 Syros Greece with presentation of the premiere 6 February.
Festival Rabî Al Jassad Avril 2022 Tunisia

Larbi Namouchi: Choreographic Artist / Performer
Born in 1984 in Tunis, fascinated very early on by the circus and martial arts, Larbi Namouchi, as a child, began with Hip hop dance, traditional and Sufi dances. Between 1998 and 2005, he joined companies like Syhem Belkhodja, Imed Jemaa, Nawel Skandrani. In 2005 he won a scholarship and studied at the International Academy of Dance in Paris, within a multidisciplinary training (Theater, Jazz, Contemporary). Since then he has worked and multiplied meetings, exchanges and collaborations with many choreographers and artists from different disciplines such as, Yan Lheureux, Fabienne Berger, Boris Charmatz, Benoit Lachambre, Tonia Shilling, Abou Lagraa, Sandra Martinez Dahou, Omar Ghayatt, Christophe Honoré, Ashley Wright. In his choreographic influences, we can note the research work of Steve Paxton. Larbi Namouchi participates in several festivals, video dance projects, films, performances. In 2017, he founded his own company in Lyon, named Compagnie Shafak (=“dusk” in Arabic). He has never stopped working and exploring through his works and those of others, while remaining free and mobile, body and mind.
https://vimeo.com/user9763163

Landing Sensing Moving
Το πρότζεκτ αποτελεί το τελευταίο μέρος της διδακτορικής έρευνας με τίτλο «ενδιάμεσος χώρος στην αρχιτεκτονική και την περφόρμανς». Η  πρακτική ερευνά την επίδραση της εμπειρίας του χώρου στη δραματουργία και το περιεχόμενο της site specific performance και βασίζεται στη γνώση που προέρχεται από τις αισθήσεις, απτικές και διαισθητικές.
Μέσα από την αλληλεπίδραση με το περιβάλλον δημιουργείται η επιθυμία εξερεύνησης του εαυτού στο τοπίο. Ο ενδιάμεσος χώρος λειτουργεί ως ένα δυνητικό πεδίο που αποκαλύπτει ένα ολόκληρο σύμπλεγμα σχέσεων, συναισθημάτων και απαντήσεων στο οποίο η κίνηση γίνεται το μέσο σύνδεσης με τον κόσμο.

Ανοιχτό Κάλεσμα
Το εργαστήριο έχει στόχο τη βιωματική εμπειρία του χώρου μέσα από τον χορό. Δουλεύοντας σε εξωτερικούς χώρους της Σύρου, θα ερευνήσουμε έννοιες της ταυτότητας και της μετάβασης μέσα από τις αισθήσεις και τη σχέση με τον τόπο. Χρησιμοποιώντας ασκήσεις από τις τεχνικές somatics, τη σωματική ψυχοθεραπεία και την άμεση σύνθεση, θα δημιουργήσουμε μια σωματική πρακτική διασύνδεσης με τον χώρο με σκοπό την ενδυνάμωση της παρουσίας.
Στο τέλος του εργαστηρίου θα γίνει ανοιχτή παρουσίαση της πρακτικής. Το υλικό του εργαστηρίου θα χρησιμοποιηθεί ως μέρος της ποιοτικής έρευνας, έπειτα από τη συγκατάθεση των συμμετεχόντων/ουσών.

Ημερομηνίες διεξαγωγής: 02 – 07 Νοεμβρίου 2021, 2 ώρες/ημέρα κατόπιν συνεννόησης με τους συμμετέχοντες και συμμετέχουσες
Δεν απαιτείται προηγούμενη εμπειρία στον χώρο του χορού

Μυρτώ Χαραλάμπους
Η Μυρτώ Χαραλάμπους είναι ερευνήτρια χορού και θεραπεύτρια του συστήματος Core Energetics. Με σπουδές στο θέατρο, τη σωματική ψυχοθεραπεία και τον κινηματογράφο (Δραματική Σχολή Αρχή, Πολιτισμικές και Κινηματογραφικές Σπουδές παν/μιο Αθηνών, Core Energteics) και εμπειρία στον χορό και τις τεχνικές somatics (Skinner Releasing Technique, Body Mind Centering, Core Awareness, Movement Ritual) την ενδιαφέρει το σώμα ως μέσο διεύρυνσης της αντίληψης.  Μέρος της διδακτορικής της έρευνας (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, τμήμα Αρχιτεκτονικής) έχει παρουσιαστεί στο φεστιβάλ σύγχρονου χορού της Λισαβόνας και στην γκαλερί Keiv στην Αθήνα.

ΧΟΡΟΘΕΑΤΡΟ Ν Τ Α Λ Ι Κ Α | ΝΕΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ “ΚΡΙΣΣΗΣ 11”

“Αθήνα, σήμερα, τώρα. Το σπίτι ενός άνδρα, ο πιο προσωπικός του χώρος, φιλοξενεί ως κρησφύγετο του αστικού εργένικου μύθου τις εκφάνσεις και τις πτυχές του χαρακτήρα του και αποκαλύπτει τους τρόπους και τα μέσα διαφυγής από την καθημερινότητά του. Μετά το «σουρεαλιστικό σόλο» της γυναίκας που διαμένει στην οδό «Πύθωνος 36», που έκανε πρεμιέρα τον Μάϊο του 2020, ανοίγει η κλειδαρότρυπα του απέναντι διαμερίσματος στη συμβολή με την οδό «Κρίσσης 11». Tο κοινό γίνεται θεατής ενός ακόμα ενδιάμεσου χώρου, όπου το προσωπικό γίνεται δημόσιο, φέρνοντας στο προσκήνιο τον άνδρα που στέκεται απέναντι στον κόσμο, μα πιο πολύ απέναντι στον εαυτό του”.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ σύλληψη | χορογραφία: Βάσω Γιαννακοπούλου ερμηνεία | συν-δημιουργία: Νώντας Δαμόπουλος μουσική | live electronics: Χρύσανθος Χριστοδούλου δραματουργία: Σίμος Πατιερίδης

ΒΑΣΩ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Η Βάσω Γιαννακοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Από το 2011 ζει και εργάζεται στη Σύρο. Ξεκίνησε τις σπουδές της το 1980 στη σχολή χορού της Δ. Γρηγοριάδου, συνέχισε στο φυτώριο της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης (K.Σ.Ο.Τ) και αποφοίτησε από το Κέντρο Παραστατικών Τεχνών. Είναι πιστοποιημένη δασκάλα της μεθόδου Feldenkrais και έχει ολοκληρώσει σπουδές Ρεφλεξολογίας. Ως χορεύτρια έχει συνεργαστεί με χορογράφους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό μεταξύ αυτών S. Sandroni, Ι. Πορτόλου, M. Heppner, Φ. Νικολάου, Μ. Τσουβαλά, Μ. Μαυρογένη, S. Premus, M. Γρηγορίου, Μ. Νέστορα κ.α. Τo 2003 παρουσίασε την πρώτη της χορογραφική δουλειά με τίτλο “Night Mirror” με την οποία έλαβε μέρος στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας και στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Αθήνας. Το Δεκέμβριο του 2004 ίδρυσε μαζί με τον φωτιστή Τάσο Παλαιορούτα. Έργα της “Δίγωνο”, “Φύλλο και φτερό”, ” Πουθενά”, ” Ευγενείς αποδράσεις”, “Flutter”, ” Η Μαρία πάει στο ποτάμι”, “Πύθωνος 36” έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή Φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό. Ήταν μέλος της χορογραφικής ομάδας των τελετών έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων Αθήνα 2004 και τελετής έναρξης των Πρώτων Ευρωπαϊκών Αγώνων Μπακού 2015 υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση και σκηνοθεσία του Δ. Παπαϊωάννου. Έχει επιμεληθεί την κίνηση σε θεατρικές παραστάσεις με τους: Α. Κοκκίνου, Ν. Φώσκολου, Δ. Ξανθόπουλος, D. Olbrychski, Γ. Μαυραγάνη κ.α. Είναι ιδρυτικό μέλος του Συνδέσμου Χορού 2010 με τον οποίο έχουν πραγματοποιήσει σειρά από δράσεις, χορο-γραφικά εργαστήρια και παραστάσεις “7+1”, “9+1”, “On the Road”, “Domino”, “Rapidly becoming” στο Διεθνές Φεστιβάλ χορού Καλαμάτας, Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου και σε θέατρα στην Ελλάδα. Παραδίδει ομαδικά και ατομικά μαθήματα της μεθόδου Feldenkrais σε Αθήνα, Σύρο και άλλες πόλεις της Ελλάδας. Έχει επιχορηγηθεί από το ΥΠ.ΠΟ.Α για την καινούρια της παραγωγή “ΚΡΙΣΣΗΣ 11”.

Επαμεινώνδας Δαμόπουλος
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1986. Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό σε μία πληθώρα ατομικών και ομαδικών αθλημάτων και σε επίπεδο πρωταθλητισμού με τον κλασσικό αθλητισμό, λαμβάνοντας πανελλαδικές διακρίσεις. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τον χορό. Αποφοίτησε από την Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού της Δέσποινας Γρηγοριάδου και από την Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Αθήνας με δύο ειδικότητες, την «Ορχηστική» και τον «Ελληνικό Παραδοσιακό Χορό». Έχει συνεργαστεί με τους: Αγνή Παπαδέλη, Χριστίνα Σουγιουλτζή, Πατρίσια Απέργη, Μαρίζα Βινιεράτου, Ίρις Καραγιάν, Τζένη Αργυρίου, Σοφία Μαυραγάνη, Χρήστο Παπαδόπουλο, Χάρη Κούσιο, Νατάσσα Αβρά, Φίλιππο Βασιλείου κ.α. δίνοντας παραστάσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το 2018 συμμετείχε στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για εφήβους Dancing to Connect της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση καθώς και στο Εργαστηριο κίνησης για βλέποντες και μη βλέποντες ‘IDANCE: Χορός χωρίς διακρίσες (2016). Έχει ασχοληθεί με την προπονητική στον κλασικό αθλητισμό, με την διδασκαλία ελληνικού παραδοσιακού χορού καθώς και με την εξειδικευμένη ενδυνάμωση. Τον ενδιαφέρει η σύμπραξη αθλητισμού και χορού και συγκεκριμένα το καλλιτεχνικό αποτύπωμα που προκύπτει από την σχέση αυτή σε παραστατικές δράσεις.