Μάρτιος 2020

Η Τζένη Αρσένη σπούδασε Θεατρολογία, Σκηνοθεσία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, Όπερα στη Βοστόνη, Κινηματογράφο στη Νέα Υόρκη και εκπόνησε τη διδακτορική της διατριβή στην Αισθητική Φιλοσοφία, την Όπερα και την Αρχαία Τραγωδία. Είναι υπότροφος ελληνικών και διεθνών ιδρυμάτων. Ξεκίνησε την επαγγελματική της διαδρομή με την παράστασή που σκηνοθέτησε στο Royal Albert Hall για το BBC Proms του Λονδίνου, για την οποία τιμήθηκε από το Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος Antikenfestpiele στην Trier της Γερμανίας. Υπεύθυνη Συντονισμού και Δραματολογίου της Πειραματικής Λυρικής Σκηνής από την αρχή της δημιουργίας της (2004­2011), Σύμβουλος Δραματολογίου του Center for Contemporary Opera της Νέας Υόρκης, έχει συνεργαστεί με διεθνείς φορείς στην Ελλάδα, την Ευρώπη και την Αμερική (Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, San Francisco Opera Center, Center for Contemporary Opera, Skylight Music Theatre κ.α.). Δίδαξε Σκηνοθεσία στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Μελοδραματική στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, δημιούργησε την κατεύθυνση Minor in Theater and Performance στο Hellenic American University και έχει αναλάβει τη Μελοδραματική του Ωδείου Αθηνών και του Εθνικού Ωδείου. Διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος είναι τακτικό μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Σκηνοθετών, του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου και του Πανελληνίου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων.
www.eugeniaarsenis.com

Γεννημένος στην Αθήνα, ο Γιάννης Αντωνίου, σπούδασε στην Κρατική Σχολή Χορού της Αθήνας­Κ.Σ.Ο.Τ. και στη συνέχεια με υποτροφία στη φημισμένη Σχολή της όπερας του Αμβούργου. Στη Γερμανία χόρεψε στης όπερες του Osnabruck, της Βόννης αλλα και σαν guest με το Underwegs Theater στην Xαϊδελβέργη και με το member project to William Forsythe. Μετά από πρόσκληση του διάσημου χορογράφου Alonzo King ταξίδεψε στο Σαν Φρανσίσκο της Αμερικής όπου χόρεψε σαν σολίστας με την ομάδα του Lines Ballet αλλα και την Όπερα του Σαν Φρανσίσκο. Το 1998 δημιούργησε τον καλλιτεχνικό οργανισμό KUNST­STOFF όπου ως καλλιτεχνικός διευθυντής της, τιμήθηκε με το Goldie Award. Ο Γιάννης Αντωνίου, ένας διεθνώς καταξιωμένος χορογράφος, έχει δημιουργήσει έργα για ομάδες χορού/όπερα και ταινίες και σαν έμπειρος δάσκαλος διεξάγει σεμινάρια και masterclasses σε πανεπιστήμια της Αμερικής και της Ευρώπης. Τα έργα του έχουν περιοδεύσει στις ΗΠΑ, στη νότια Αμερική και στην Ευρώπη με εξαιρετικές κριτικές. Το 2010 δημιούργησε τον Εικαστικό Χώρο Τεχνών KUNST­STOFF arts, που βρίσκεται στο κέντρο του Σαν Φρανσίσκο, όπου εκτός απο τον ίδιο, διακεκριμένοι καλλιτέχνες έδωσαν την παρουσία τους όπως η Meg Stuart, Julie Anne Stanzak, Sara Shelton Man, Tomi Paasonen, Jeremy Wade και Tony Rizzi. Εδω και 12 χρόνια συνεργάζεται με το Θέατρο Dock11 του Βερολίνου.
www.kunst-stoff.org

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε παρουσίαση με τίτλο: “Scale made/«τώρα»”
“Scale made/«τώρα»”
Παραγωγή: KUNST­STOFFproductions

Ο Γιάννης Αντωνίου και η Τζένη Αρσένη παρουσιάζουν το σόλο “Scale made/«τώρα»”, ένας ήρωας πάνω στη σκηνή…μια διαδικασία σκέψης και συνείδησης, ένα παιχνίδι λόγου και κίνησης πάνω στο άμεσο «τώρα».
Η Τζένη Αρσένη και ο Γιάννης Αντωνίου συναντήθηκαν στο Σαν Φρανσίσκο το 2007 και πολύ σύντομα αναγνώρισαν κοινούς κώδικες ως προς την καλλιτεχνική δημιουργία και τη διδασκαλία. Και οι δύο έχουν διεθνή εμπειρία και συνεργασίες με ιδιαίτερα σημαντικούς καλλιτεχνικούς και εκπαιδευτικούς φορείς τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική. Mέσα από το νέο τους έργο “Scale made/«τώρα»” ενώνουν τις εμπειρίες τους με διάθεση ν δημιουργήσουν, να πειραματιστούν καιι να ανακαλύψουν τη καλλιτεχνηκή και προσωπική “φωνή” ενός ήρωα μέσα από εναλλακτικες επεξεργασίες των στοιχείων Κίνησης ­ Λόγου ­ Έκφρασης ­ Μουσικής.

Ο Γιάννης Τσιγκρής γεννήθηκε στην Αθήνα όπου και άρχισε να ασχολείται επαγγελματικά με το χορό. Αποφοίτησε από την Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού της Εθνικής Λυρικής Σκηνής το 2012 και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο London Contemporary Dance School του Λονδίνου, το 2014. Έχει συνεργαστεί σαν χορευτής με την Εθνική Λυρική Σκηνή σε παραγωγές όπερας και μπαλέτου και στην Αγγλία με χορογράφους όπως οι Jorge Crecis, Sasha Rubicek, Paolo Mangiola, Eleesha Drennan, Jenni Wren, Joe Moran. Έχει επίσης χορέψει έργα του Merce Cunningham στο Barbican Gallery με dance curator την Jeannie Steele. Στη διάρκεια των σπουδών του, χορογράφησε δύο έργα για τη Σχολή της ΕΛΣ, το T(w)ogether (2011), που παρουσιάστηκε στο 11ο Φεστιβάλ του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων, και το Nossebios (2012) εμπνευσμένος από την καθημερινή ζωή των ανθρώπων ενός αστικού περιβάλλοντος και το πώς αυτοί διαχειρίζονται τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις εμμονές τους. Μετά την εμπειρία και τις συνεργασίες του στο Λονδίνο, άρχισε έρευνα για μια καινούρια χορογραφική δουλειά με τίτλο butterknife, με αναφορές στην ευκλείδεια γεωμετρία.

Η Αγγελική Γούβη γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης όπου και ξεκίνησε χορό. Σπούδασε στην Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή χορού της Λάρισας και την Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε και τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο London Contemporary Dance School ως υπότροφος του ΙΚΥ. To 2013-2014 συνεργάστηκε με την Sasha Waltz & Guests για το “Installations Objects PErformances” που έλαβε χώρα στο ZKM (Zentrun fuer Kuenste und Medientechnologie) στην Καρλσρούη της Γερμανίας. Επίσης έχει συνεργαστεί με τους Jorge Crecis, Morgan Runacre-Temple και Paolo Mangiola στην Αγγλία. Στην Ελλάδα συνεργάστηκε με το Χοροθέατρο ΟKTANA του Κωνσταντίνου Ρήγου στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών 2014 ενώ την ίδια χρονιά συμμετείχε στο Arc for Dance Festival.

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε παρουσίαση με τίτλο: «u_for_ia»
Καθημερινές πράξεις και συνήθειες που αποσκοπούν στην ευχαρίστηση, την απόλαυση και την ξεγνοιασιά συνθέτουν το u_for_ia. Μια διαδρομή προσωπικών βιωμάτων και καταστάσεων που εκτυλίσσεται στο χώρο, αποτελεί τη δική μας εκδοχή σε αυτή την αναζήτηση.
Σύλληψη/ Χορογραφία: Γιάννης Τσιγκρής σε συνεργασία με την Αγγελική Γούβη
Ερμηνεία: Αγγελική Γούβη
Φωτογραφία: Λουκία Μπατσή

Η Meri Pajunpää ξεκίνησε να χορεύει στη Φινλανδία στο Nurmijärven Tanssiopisto και συνέχισε τις σπουδές της στο Tanssivintti dance school στο Ελσίνκι. Το 2004-2008 σπούδασε στο Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten (MTD). Την ίδια περίοδο ξεκίνησε να δημιουργεί και τις δικές της παραστάσεις: The difficulty of… a solo, Leftovers at the Waterlooplein ένα ντουέτο με την Anat Yaffe και Stupid Light, μια παράσταση με άλλους δύο χορευτές, που πραγματοποιήθηκε στο Muiderpoort Theater στο Άμστερνταμ.
Μετά την αποφοίτησή της το 2008, συνεργάστηκε με χορογράφους όπως οι:
Francesco Scavetta (με την παράσταση “Surprised Body project” 2010-2014 στην Ευρώπη, Ασία και Νότια Αμερική), Vera Tussing, Jenni Kivelä, Sanna Myllylahti, Itamar Serussi, και Arno Schuitemaker.
Το 2010, μαζί με μια ομάδα χορευτών και μουσικών, ίδρυσε την ομάδα αυτοσχεδιασμού Tail Collection, η οποία πραγματοποίησε παραστάσεις στις Κάτω Χώρες κατά την χρονική περίοδο 2010-2011.
Παράλληλα με την καριέρα της ως performer, διδάσκει σύγχρονο χορό και partnering σε ερασιτέχνες και επαγγελματίες. Ζει στο Βέλγιο και συνεργάζεται με τους χορογράφους Peter Savel και Vera Tussing.

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε παρουσίαση με τίτλο: “There will probably be some music, but we’ll manage to find a quiet corner where we can talk”(work in progress)”

Η δημιουργία της παράστασης ξεκίνησε από την περιέργεια της Meri να συνδυάσει κείμενο και κίνηση. Αναζητεί τρόπους για τη χρήση των στοιχείων της γλώσσας στην κινησιολογική της έρευνα.
Το κείμενο και ο προφορικός λόγος έχουν νόημα, ήχο και ρυθμό. Χρησιμοποιώντας κείμενο σε μία παράσταση, συνεπάγεται άμεσα μια πολυεπίπεδη επικοινωνία. Πώς λοιπόν ένα σώμα απαντά και παίζει με το κείμενο σε όλες του τις διαστάσεις;
Ως πηγή έμπνευσης έχει χρησιμοποιήσει κάποια από τα πρώτα έργα και τις ηχογραφήσεις του Αμερικανού συνθέτη John Cage. Η Meri θεωρεί εξαιρετικά ενδιαφέροντα τον τρόπο που ο Cage κοίταζε τον κόσμο με περιέργεια παιδιού αλλά και το ατελείωτο πάθος του προς τους ήχους. Επίσης, ο Cage την ενδιαφέρει και ως χαρακτήρας, συγκεκριμένα ο τρόπος με τον οποίο μιλούσε και η τάση του να εισάγει το χιούμορ και το μυστήριο σε κάθε του απάντηση. Μέσα από την έρευνα της προσπαθεί να απαντήσει στην ερώτηση: Είναι δυνατόν να υπάρξει μια συνομιλία στη σκηνή με κάποιον που ζούσε σε μιαν άλλη εποχή;
Φωτογραφία: Thibault Gregoire

Γεννημένος στην Αθήνα, ο Γιάννης Αντωνίου, σπούδασε στην Κρατική Σχολή Χορού της Αθήνας-Κ.Σ.Ο.Τ. και στη συνέχεια με υποτροφία στη φημισμένη Σχολή της όπερας του Αμβούργου. Στη Γερμανία χόρεψε στης όπερες του Osnabruck, της Βόννης αλλά και σαν guest με το Underwegs Theater στην Χαϊδελβέργη και με το member project to William Forsythe. Μετά από πρόσκληση του διάσημου χορογράφου Alonzo King ταξίδεψε στο Σαν Φρανσίσκο της Αμερικής όπου χόρεψε σαν σολίστας με την ομάδα του Lines Ballet αλλά και την Όπερα του Σαν Φραντσίσκο. Το 1998 δημιούργησε τον καλλιτεχνικό οργανισμό KUNST-STOFF όπου ως καλλιτεχνικός διευθυντής της τιμήθηκε με το Goldie Award. Ο Γιάννης Αντωνίου, ένας διεθνώς καταξιωμένος χορογράφος, έχει δημιουργήσει έργα για ομάδες χορού/όπερα και ταινίες και σαν έμπειρος δάσκαλος διεξάγει σεμινάρια και masterclasses σε πανεπιστήμια της Αμερικής και της Ευρώπης. Τα έργα του έχουν περιοδεύσει στις ΗΠΑ, στη νότια Αμερική και στην Ευρώπη με εξαιρετικές κριτικές. Το 2010 δημιούργησε τον Εικαστικό Χώρο Τεχνών KUNST-STOFF arts, που βρίσκεται στο κέντρο του Σαν Φρανσίσκο, όπου εκτός από τον ίδιο, διακεκριμένοι καλλιτέχνες έδωσαν την παρουσία τους όπως η Meg Stuart, Julie Anne Stanzak, Sara Shelton Man, Tomi Paasonen και Tony Rizzi. Εδώ και 12 χρόνια συνεργάζεται με το Θέατρο Dock11 του Βερολίνου.
www.kunst-stoff.org

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε παρουσίαση με τίτλο “IN LIMBO (απόσπασμα)”:
Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Γιάννης Αντωνίου, Μίνως Μάτσας
Ερμηνεία: Γιάννης Αντωνίου
Μουσική: Μίνως Μάτσας

“In Limbo”: καμία απόφαση δεν είναι τελειωτική, όλα βρίσκονται υπό συνεχή επανεξέταση. Δεν υπάρχει «τελική εκδοχή»: οι αλλαγές ενσωματώνονται κάθε φορά τη στιγμή που γεννιούνται. Το σώμα διαμορφώνει κάθετους και οριζόντιους άξονες, συνθέτει συμμετρίες, τις διαλύει, συνομιλεί με τη μουσική ή την αγνοεί, αυτοσχεδιάζει, ψάχνει έναν τρόπο να υπάρξει μαζί μέσα στο χώρο χωρίς να έχει προκαθορίσει το αποτέλεσμα αυτής της σχέσης, η οποία συνεπώς εκλαμβάνεται ως ρευστή, μεταβαλλόμενη, υπό δοκιμασία και σε αναζήτηση: μιας φόρμας, ενός νοήματος, μιας έκλαμψης, μιας στιγμιαίας αισθητικής ικανοποίησης.

Η Lindsey Renee Derry είναι απόφοιτος του Purchase College Conservatory of Dance από όπου απέκτησε BFA στην Παραστατική τέχνη του χορού- summa cum laude. Έλαβε το βραβείο Thayer Fellowship το 2006, ένα περίβλεπτο βραβείο που απονέμεται από το New York Foundation of the Arts σε εξαίρετους απόφοιτους του Κρατικού Πανεπιστημίου. Ως περφόρμερ η Lindsey είχε πολλές ευκαιρίες για περιοδεία που την ταξίδεψαν σε 14 χώρες στη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και την Ασία. Στη Νέα Υόρκη έχει δουλέψει με τους RIOULT (Pascal Rioult), Nai-Ni Chen Dance Company και TAKE Dance (Takehiro Ueyama). Επί πέντε χρόνια, αφιέρωνε αρκετούς μήνες δουλεύοντας με τον José Navas/Compagnie Flak στο Montréal. Αποκορύφωμα της καριέρας της αποτελούν παραστάσεις στο Μουσείο Guggenheim στην Ισπανία, στο νέο Oslo Opera House στη Νορβηγία και στο Φεστιβάλ MODAFE στη Seoul, Νότια Κορέα. Σήμερα, η Lindsey συμβάλλει ως καλλιτέχνης στην ομάδα KUNST-STOFF Productions (Γιάννης Αντωνίου και Tomi Paasonen), που έχει τη βάση της στην Ευρώπη και ως χορεύτρια στο Hope Mohr Dance στο Σαν Φρανσίσκο. Το 2012, εισήγαγε το Linsdans που λειτουργεί ως μια πλατφόρμα για τις σόλο δουλειές της χορογραφημένες από την ίδια και άλλους προσκεκλημένους καλλιτέχνες. Το 2013 έλαβε το βραβείο John D. και Susan P. Diekman Fellowship, το οποίο έκανε δυνατή τη συμμετοχή της στο πρόγραμμα Djerassi Resident Artists.
www.linsdans.org

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκαν οι παρουσιάσεις:
FAIL SAFE
Σύλληψη – Χορογραφία: Γιάννης Αντωνίου
Ερμηνεία: Lindsey Renee Derry

πέφτω/αντιδρώ/ξεκλειδώνω/βρίσκω λύσεις
Ένα σόλο που προτείνει την αποτυχία καθιστώντας την όχι επιζήμια αλλά ως ένα μέσο που θα ξεκλειδώσει πόρτες, θα εξασφαλίσει διόδους διαφυγής και θα προσφέρει λύσεις μέσα από το ανθρώπινο σώμα.
http://vimeo.com/96204642

POR·TRAI·TURE
Ερμηνεία: Lindsey Renee Derry
Χορογραφία: Lindsey Renee Derry (San Francisco), José Navas (Montréal), Sidra Bell (New York), Alex Ketley (San Francisco), Iratxe Ansa (Barcelona)
Βίντεο (προβολή): Erin Malley (San Francisco)

Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της Lindsey Renee Derry σε ένα μεταβαλλόμενο τοπίο σύνθετων κινητικών γλωσσών και απρόβλεπτης ηλεκτρονικής μουσικής, αναδύεται μια συλλογή κινητικών πορτραίτων. Σε αυτά τα πορτραίτα αποκαλύπτεται ένας πολύπλευρος καλλιτέχνης που αγγίζει πολλά ενεργειακά και συναισθηματικά άκρα, από την ηρεμία και τον διαλογισμό στο πάθος και την έκρηξη. Κείμενα και προβολή video λειτουργούν ως συνδετικοί κρίκοι που συνδέουν το ένα χορευτικό σόλο με το άλλο, αποκαλύπτοντας με ειλικρίνεια και υπερβολή τις προσωπικές της, ευάλωτες πτυχές.
Η Lindsey ενδιαφέρεται να εξερευνήσει όχι μόνο την χορογραφία της αλλά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της δουλειάς άλλων χορογράφων μέσα σε ένα βράδυ και για αυτό προσέγγισε μερικές από τις σκηνές σύγχρονου χορού των πιο συναρπαστικών και καινοτόμων χορογράφων, για την δημιουργία του POR•TRAI•TURE. Μερικοί χορογράφοι που στήριξαν το όραμά της και το βοήθησαν να προχωρήσει ήταν οι José Navas (Montréal), Sidra Bell (New York), Alex Ketley (San Francisco) και Iratxe Ansa (Barcelona), μαζί με τη video designer Erin Malley (San Francisco).
http://vimeo.com/92190954

O Jurij Konjar γεννήθηκε στη Λιουμπλιάνα το 1978. Εκπαιδεύτηκε στο Judo και το τραγούδι από μικρή ηλικία και στη συνέχεια άρχισε να χορεύει σε διαγωνισμούς χορού. Το 2007 υπέστη έναν τραυματισμό στο κεφάλι, που ήταν η αφορμή για να επικεντρώσει τη δουλειά του γύρω από τις δυνατότητες της παρούσας στιγμής. Η αυτοσχεδιαστική του έρευνα, έχει ως αφετηρία της την ενδελεχή μελέτη της περφόρμανς του Steve Paxton, Goldberg Variations.

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε παρουσίαση με τίτλο “Goldberg Variations”:
Το 2007, ο Jurij Konjar ξεκίνησε να μελετά το βίντεο του Walter Verdin Goldberg Variations, που βασίστηκε στην περφόρμανς του Steve Paxton The Goldberg Variations by J.S. Bach, played by Glen Gould, improvised by Steve Paxton. Το 2009, μέσα από μια σειρά γεγονότων και επιλογών, ο Jurij άρχισε να δουλεύει πάνω στο κομμάτι επανειλημμένα, χορεύοντας το έργο κάθε μέρα για όλο τον επόμενο χρόνο. Η επίσημη πρεμιέρα του Goldberg Variations έλαβε χώρα στη Βιέννη, τον Οκτώβριο του 2010.

Σύλληψη – Χορογραφία: Jurij Konjar
Μουσική: Goldberg Variations – Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Ερμηνεύει ο Glen Gould (1981)
Παραγωγή: Jurij Konjar
Συμπαραγωγή: Tanzquartier Wien
Με ευγνωμοσύνη στον Steve Paxton και τη Lisa Nelson
Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού της Σλοβενίας
http://www.jurijkonjar.com/

Η Θεοδοσία Στάθη γεννήθηκε στην Ελλάδα και ζει μόνιμα στις Βρυξέλλες, όπου δουλεύει ως freelancer χορεύτρια και καθηγήτρια χορού και γιόγκα. Αποφοίτησε από το Parts, τη σχολή της AnneTeresa de Keersmaeker, το 2006. Σπούδασε Iyengar Yoga στο Βέλγιο και την Ινδία. Έχει δουλέψει με τους Deborah Hay, Julyen Hamilton, Thomas Hauert, Ann van den Broek και Bud Blumenthal. Από το 2009 χορεύει στην Allenʼs Line την ομάδα του Julyen Hamilton, και έχει συμμετάσχει σε όλες τις παραγωγές της. Είναι μέλος του ερευνητικού προγράμματος χορού που συντονίζει η χορογράφος Gabriella Koutsoumova. Διδάσκει γιόγκα και αυτοσχεδιασμό σε διάφορα στούντιο και ομάδες στις Βρυξέλλες (Parts, Rosas, La Raffinerie, Danscentrumjete και άλλα). Εμπνευσμένη από την εμπειρία της στο χορό και τη γιόγκα έχει αναπτύξει τη δική της προσέγγιση στον αυτοσχεδιασμό την οποία και θέλει να μοιραστεί.

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε παρουσίαση με τίτλο “Silver Ground”:
Tη ράχη σκαρφαλώνουμε
κι η γη αυτή μας τρέφει
τα ρούχα και μαλλιά μας στο νερό τα πλένουμε
και καταφύγιο βρίσκουμε στον ήλιο
ξέροντας πριν σκεφτούμε
θυμόμαστε η αγάπη τι είναι.

Το Silver Ground είναι μια σόλο παράσταση όπου πράξεις και κινήσεις πηγάζουν μέσα από το παρόν και όπου ο ερμηνευτής ακούει και υπηρετεί αυτό που το κομμάτι κάθε στιγμή θέλει να εκφράσει.
Σύλληψη – Ερμηνεία: Θεοδοσία Στάθη

Η ομάδα zero visibility corp. ιδρύθηκε το 1996. Από το ξεκίνημα της, η ομάδα έχει σημαδευτεί από το ιδιαίτερο χορογραφικό ύφος της Ina Christel Johannessen.
Η Ina Christel Johannessen είναι η καλλιτεχνική διευθύντρια και χορογράφος της ομάδας zero visibility corp., με έδρα το Όσλο της Νορβηγίας. Η Ina δημιουργεί χορογραφίες και για άλλες ομάδες χορού εκτός της zero visibility corp. τόσο στη Νορβηγία όσο και σε διεθνές επίπεδο.
Κατά τη διάρκεια της διαμονής τους σε πρόγραμμα Artistic Residency, η Ina Christel Johannessen μαζί με μέλη της ομάδας ξεκίνησαν να δουλεύουν πάνω στη νέα παράσταση της ομάδα, με τίτλο “The Guest”, η οποία θα έχει πρεμιέρα τον Ιανουαρίου του 2015.
http://www.zerovisibility.no/

Η Espirito Santo Dance Society βρίσκεται αυτήν την περίοδο σε πρόγραμμα Artistic Residency στην Ευρώπη (Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Ελλάδα και Πορτογαλία) με το Project Unity. Το Unity αποτελεί μια καλλιτεχνική ανθρώπινη εμπειρία με στόχο να φέρει κοντά κοινότητες μέσα από την τέχνη του Contact Improvisation, τη φωνή και τη μουσική.
Μία περφόρμανς για την αυτοπαρατήρηση, την αναμονή, την απεραντοσύνη και την συντροφικότητα. Μια παράσταση από την Espirito Santo Mauricio, χορεύτρια και χορογράφο από τις Αζόρες που ζει και δραστηριοποιείται στον Καναδά, με ερασιτέχνες και επαγγελματίες χορευτές και μουσικούς της τοπικής κοινότητας.
www.espiritosantodance.com

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε παρουσίαση με τίτλο “UNITY PROJECT: The way we are”

Κατά τη διάρκεια του 2013 οι Iraqi Bodies συνέχισαν την έρευνα τους γύρω από τα τελετουργικά και τις εθιμοτυπίες της σεξουαλικότητας, του θανάτου και της αναπαραγωγής μέσα σε θρησκευτικές ομάδες μουσουλμάνων, χριστιανών και εβραίων.
Τα τελευταία δύο χρόνια οι Iraqi Bodies μέσα από την εξερεύνηση και τη διερεύνηση των συνδέσεων ανάμεσα στο χορό και το σωματικό θέατρο, έχουν κερδίσει την ομόφωνη αναγνώριση του κοινού. Με παραστάσεις όπως τις ” Unidentified ” και ” Vowels ” η ομάδα έχει καταφέρει να κερδίσει μια μοναδική θέση στον τομέα του σύγχρονου χορού.
Σε ένα κόσμο όπου ο χαμηλός φωτισμός, η σιωπή και η ακινησία σε συνδυασμό με φαινομενικά ακανόνιστες επαναλαμβανόμενες κινήσεις, μερικές φορές δημιουργούν μια ατμόσφαιρα δυσφορίας και δυσαρέσκειας, αλλά και μία τεράστια ομορφιά. Χρησιμοποιώντας σχεδόν αρχαϊκές κινήσεις και υφές, ο στόχος είναι να εκφράσουν συναισθήματα απώλειας, απογοήτευσης και απομόνωσης, αλλά ίσως και μια μικρή λωρίδα φωτός και ελπίδας.

Στο πλαίσιο του Artistic Residency πραγματοποιήθηκε παρουσίαση με τίτλο “Gerontion.”