02/03/26 – 11/03/26
Παραστατικές τέχνες
Τίτλος πρότζεκτ: WUTBRUST
Ελβετία/Γερμανία
Περιγραφή του πρότζεκτ:
Το έργο αυτό αποτελεί μια προσωπική και φεμινιστική διερεύνηση του θυμού που προέρχεται από τη γυναικεία κοινωνικοποίηση. Μεγαλώνοντας ως κορίτσι, έμαθα να είμαι «καλή», «όμορφη», «ευάρμοστη». Αυτή η διαπαιδαγώγηση έχει διαμορφώσει όχι μόνο την ταυτότητά μου, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο κινούμαι και δημιουργώ στον χορό. Κάτω από το χαμόγελο, ωστόσο, υπάρχει μια επίμονη αίσθηση ότι κάτι λείπει — μια ανησυχία, μια σιωπηλή ενέργεια.
Στο WUTBRUST ερευνώ τον καταπιεσμένο, εξημερωμένο και εσωτερικευμένο θυμό — εκείνον που κρύβεται πίσω από την ευγένεια, που στρέφεται προς τα μέσα και μας αρρωσταίνει και που, στην αυτοκαταστροφική μορφή του, τελικά αναπαράγει τη θυματοποίηση και συντηρεί πατριαρχικές δομές εξουσίας και εξάρτησης. Θέλω να δώσω χώρο στο γκροτέσκο, το ωμό, και στα «μη θηλυκά» συναισθήματα που για καιρό στιγματίζονται.
Μέσα από την ωμή σωματικότητα μορφών χορού όπως το Krump και το Butoh —οι οποίες δίνουν έμφαση στην αυθεντική, ευάλωτη έκφραση και αμφισβητούν τα κυρίαρχα αισθητικά πρότυπα «ομορφιάς»— αναζητώ ένα κινησιολογικό λεξιλόγιο που να ενσαρκώνει αυτά τα συναισθήματα. Το WUTBRUST συνδυάζει σύγχρονο χορό, περφόρμανς και θεατρικές εικόνες σε μια σκόπιμα ωμή, πολύχρωμη και αντιφατική αισθητική. Το πρότζεκτ επιδιώκει την ενδυνάμωση μέσω της αποδοχής του θυμού στη δημιουργική και παραγωγική του δύναμη, ως μεταμορφωτικής ενέργειας — προς την απελευθέρωση από εσωτερικευμένες νόρμες και προς την ουσιαστική ισότητα.
Ανοιχτή παρουσίαση: Σάββατο 07 Μαρτίου 2026
20:00, Ελεύθερη Είσοδος
Masterclass
«Shake the nice girl out!»
Μάθημα χορού και αυτοσχεδιασμού με θέμα τον θυμό που προέρχεται από τη γυναικεία κοινωνικοποίηση.
Κυριακή 08 Μαρτίου 2026, 11:00 – 13:00
Ελεύθερη Συμμετοχή
Mara Natterer
Η Mara είναι χορεύτρια και θεραπεύτρια κρανιοϊερής θεραπείας. Διδάσκει σύγχρονο χορό, κίνηση και contact improvisation στην Ελβετία και διεθνώς. Σπούδασε Διεθνείς Σχέσεις στη Γενεύη και στη συνέχεια εργάστηκε στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για το Ίδρυμα Heinrich Böll στη Βραζιλία. Είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού τίτλου (Master) στον Κοινοτικό Χορό από το Laban Conservatoire of Music and Dance στο Λονδίνο και έχει συντονίσει κοινοτικά πρότζεκτ χορού στην Αγγλία, τη Βραζιλία, την Ισπανία και την Ελβετία, καθώς και με φοιτητές/τριες από διάφορα πανεπιστήμια στη Γερμανία και την Ελβετία.
Ως ανεξάρτητη χορεύτρια και συν-χορογράφος, έχει συνεργαστεί με πολυάριθμους/ες χορογράφους στην Ελβετία και στο εξωτερικό (π.χ. Rahel Lopez de la Nieta, Heidi Rustgaard, Alexandra Prici, Elenita Queiroz). Δημιουργεί επίσης χορογραφίες για μεγάλες θεατρικές παραγωγές.
Το 2022 έλαβε Υποτροφία Χορού από το Πολιτιστικό Ίδρυμα Appenzell Ausserrhoden για το πρότζεκτ BERÜHRBAR. Από το 2023 είναι καλλιτεχνική διευθύντρια του Laboratoire Paul, μιας πλατφόρμας διεπιστημονικής συνεργασίας στο πλαίσιο του Paula Interfestival (www.paula-interfestival.ch). Το 2024 έλαβε την Υποτροφία Έργου του Καντονίου St. Gallen για το πρότζεκτ Hauten Baby!, το οποίο διερευνά πρακτικές αντιμετώπισης του τραύματος στις παραστατικές τέχνες.
Ανατροφοδότηση
Project Overview & Research Focus
From October 22nd to November 13th, 2025, choreographers Ermira Goro (Athens) and Ildikó Tóth (Leipzig) conducted a three-week research residency for their new collaborative project, “Akómi,” at the Akropoditi Dance and Performing Arts Centre on the island of Syros, Greece.
The purpose of this residency was to establish the foundational choreographic and spatial framework for Akómi. The work investigates how individual perception is shaped by dominant collective narratives, drawing conceptual inspiration from Christa Wolf’s book Kassandra and the aesthetic minimalism of the Cycladic Spedos figurines.
Residency Process and Methodology
As this was the first time the two artists collaborated, the residency provided the essential studio time required to develop a shared movement language and identify common choreographic interests without the pressure of performance expectations. This dedicated research phase was crucial for exploring the project’s core themes—internalized pressure, stillness, and latent resistance—and translating them into a minimalist movement vocabulary.
The use of a video camera served as an additional tool in the research, enabling the exploration of the moving body through different angles, frames, and excerpts—including close-ups, frog, and bird views. This approach was vital for not only documentation and reflection but also for deliberately distorting conventional visual perception and investigating new forms of physical intimacy and fragmentation within the developing material.
Public Engagement
At the end of the residency the local community was invited to an open presentation on Wednesday, November 12th, 2025 (13:00). This event offered the public direct insight into the evolving dialogue between movement and the core conceptual concerns of Akómi.
Conclusion
The time spent at Akropoditi successfully established the artistic foundation for Akómi. The residency allowed for a focused, deep dive into conceptual sourcing and material development, providing both artists with the groundwork necessary to transition the research into a full-scale production phase.
