Posts Tagged :

χοροθέατρο

Syndesi/ ΣΥΝΔΕΣΗ – Douglas Comley 819 1024 akropoditi13

Syndesi/ ΣΥΝΔΕΣΗ – Douglas Comley

Μάλτα

Μετά την παράσταση θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση με τους συντελεστές και το κοινό.

Το έργο Syndesi είναι μια διερευνητική, διακαλλιτεχνική περφόρμανς, που συνδιαμορφώνεται από την Angela Bettoni, περφόρμερ και συγγραφέα με σύνδρομο Down, μαζί με τους Kaylie Magri, Luke Bugeja Gauci και Douglas Comley. Στο αρχικό στάδιο έρευνας στη Μάλτα, που χρηματοδοτήθηκε από το Arts Council Malta, συμμετείχε επίσης και ο μουσικός Noah Fabri.

Το έργο βασίζεται σε κείμενα της Angela και των συνεργατών/τριών της και διερευνά την οικειότητα στις πλατωνικές φιλίες μέσα από τον χορό και το σωματικό θέατρο, καθώς και την ανταπόκριση του κοινού, ιδίως απέναντι στις μορφές αλληλεπίδρασης μεταξύ ανάπηρων και μη ανάπηρων ερμηνευτών/τριών. Η έρευνα υποστηρίζει ότι οι στάσεις διαμορφώνονται από ατομικές και κοινωνικές αξίες, και το Syndesi στοχεύει να εξερευνήσει πώς το ελληνικό/διεθνές κοινό προσλαμβάνει αυτά τα ζητήματα. Το έργο συνδυάζει μουσική, κίνηση, χορό και σωματικό θέατρο. Η παράσταση εξετάζει πώς η χειρονομία, η αφή και η κίνηση μπορούν να εκφράσουν την πλατωνική στοργή επί σκηνής και πώς το κοινό ανταποκρίνεται σε αυτές τις εκφράσεις.

Συντελεστές
Douglas Comley – χορογράφος
Angela Bettoni – συγγραφέας, χορεύτρια
Luke Bugeja Gauci – χορευτής
Kaylie Magri – συγγραφέας, ηθοποιός, μουσικός
The Malta project prior to the festival includes musician Noah Fabri.

Διάρκεια: 25 λεπτά
Τρέιλερ: 

Douglas Comley

Ο Douglas Comley είναι ένας έμπειρος περφόρμερ, σκηνοθέτης και χορογράφος, με πορεία τριών δεκαετιών στη Μάλτα, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη. Ως περφόρμερ, έχει συνεργαστεί με ένα ευρύ φάσμα ομάδων σύγχρονου χορού, όπως οι Theatre Anon Malta (2024), Bodies in Urban Spaces υπό τη διεύθυνση του Αυστριακού σκηνοθέτη Willi Dorner (2012), Carlson Dance Company στην Ουαλία (2006), Welsh Independent Dance με τη Charlotte Vincent (2005), X-CELL Dance Company (2003), Vincent Dance Theatre (2000), Daghdha Dance Company στην Ιρλανδία (1998), Diversions Dance Company για την τηλεοπτική ταινία Trodio Mesur Amser (1996), Attik Dance Company (1995) και Nexus Dance Company με τον χορογράφο Nigel Charnock (1995).
Ως σκηνοθέτης και χορογράφος, ο Comley έχει ηγηθεί πολυάριθμων μακροχρόνιων πρότζεκτ. Σκηνοθέτησε και χορογράφησε συμπεριληπτικές θεατρικές παραγωγές για το ŻiguŻajg σε συνεργασία με το Opening Doors μεταξύ 2020 και 2025. Υπήρξε ιδρυτικός διευθυντής του Dynion Male Dance (1996–2016) και ηγήθηκε της Fractal Dance Company (1996–2000), δημιουργώντας έργα για το BBC Television με την National Orchestra of Wales και παρουσιάζοντας έργα του στο φεστιβάλ Evento 98 στην Πορτογαλία. Διετέλεσε επίσης διευθυντής της County Youth Dance Company Wales από το 2000 έως το 2015.
Στα χορογραφικά του έργα μεγάλης κλίμακας περιλαμβάνονται τελετές έναρξης για τη CHOGM Malta (2015), τη World Gymnaestrada στην Αυστρία (2007), τους Commonwealth Games στο Μάντσεστερ (2002) και το Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι (1999).

Kaylie Magri

Η Kaylie Magri είναι μια πολυσχιδής Μαλτέζα περφόρμερ, που ασχολείται με το θέατρο, τη διαχείριση παραγωγής και τη φωνητική ερμηνεία. Διαμόρφωσε την καλλιτεχνική της πρακτική μέσω ανταλλαγής Erasmus+ στο Πανεπιστήμιο του Exeter, όπου σπούδασε Υποκριτική και απέκτησε εμπειρία στη σύγχρονη θεατρική δημιουργία. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της εκεί, διετέλεσε Διευθύντρια Σκηνής στην παράσταση We Are Off to Find a Fairy, μια παραγωγή κουκλοθεάτρου που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του μαθήματος Puppetry and Object Theatre, και συμμετείχε στη διαχείριση παραγωγής για το Kif Tgħallimt Insuq. Αργότερα, υπό την ίδια ιδιότητα, συνεργάστηκε με την ομάδα Dù Theatre για την παρουσίαση του ίδιου έργου το 2025.
Παρακολούθησε το Acting Programme του Studio18, σπούδασε Contemporary Theatre Making, και παρακολούθησε εργαστήριο πάνω στη μέθοδο Stanislavski με τον Julian Jones. Παράλληλα με το θεατρικό της υπόβαθρο, η Kaylie ασχολείται με τη μουσική και τη φωνητική. Ολοκλήρωσε το Rockschool Trinity College Theory of Music Grade 3 με διάκριση και σπουδάζει τραγούδι από το 2011, ενώ παράλληλα δουλεύει με τα φωνητικά σύνολα Kor Għanja tal-Poplu, VocalBooth Choir και κάνει μαθήματα Αρμονίας με τον Joshua Alamu.
Η σκηνική της εμπειρία περιλαμβάνει διεθνείς διαγωνισμούς στη Ρουμανία και την Ελβετία, τη συμμετοχή της στη Junior Eurovision Song Contest, καθώς και το Ultimate Artists Gala Night στο Λονδίνο. Πιο πρόσφατα, εμφανίστηκε ως μέλος συνόλου στο Musical Matchup: The Who’s Who Cabaret?, διευρύνοντας περαιτέρω την παρουσία της στη σκηνή της Μάλτας.

Angela Bettoni

Η Angela Bettoni είναι ερμηνεύτρια, συγγραφέας και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των ατόμων με Σύνδρομο Down, της οποίας το έργο γεφυρώνει την καλλιτεχνική πρακτική, τη διεκδίκηση δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία και τη διεθνή συνεργασία. Είναι κάτοχος πτυχίου στις Δημιουργικές Τέχνες, και η διπλωματική εργασία της εξέτασε την παρουσία και συμπερίληψη ατόμων με μαθησιακές δυσκολίες στον τομέα των παραστατικών τεχνών της Μάλτας. Διαθέτει Ανώτερο Δίπλωμα στις Παραστατικές Τέχνες (MCAST, Μάλτα) και Δίπλωμα στην Κοινοτική Πρόσβαση για Άτομα με Αναπηρία (Πανεπιστήμιο της Μάλτας). Η καλλιτεχνική της εξέλιξη έχει διαμορφωθεί μέσα από τη συμμετοχή της στην οργάνωση Opening Doors Association Malta, που παρέχει καλλιτεχνική εκπαίδευση σε ενήλικες με αναπηρία, καθώς και μέσα από διεθνείς ευκαιρίες κατάρτισης, όπως η υποτροφία danceWEB στο ImpulsTanz Festival στη Βιέννη, προγράμματα καλλιτεχνικής κατοικίας Erasmus στη Βενετία, το Λονδίνο, τη Σουηδία και την Ελλάδα, μεταξύ άλλων με το Skånes Dansteater, καθώς η συνεργασία της με τις συμπεριληπτικές ομάδες Chickenshed Theatre και Stopgap Dance Company στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Angela έχει εμφανιστεί σε έργα μικτών ομάδων στη Μάλτα, την Ιταλία, τη Γερμανία, τη Σουηδία και τη Σρι Λάνκα, σε παραστάσεις σόλο, ντουέτο και τρίο, και έχει συμμετάσχει στο Dance Festival Malta και στο Venere in Teatro Dance Festival στην Ιταλία. Το 2024 έλαβε το Βραβείο Κοινωνικής Προσφοράς του Πανεπιστημίου της Μάλτας για τη συμβολή της στον καλλιτεχνικό τομέα και το 2022 το βραβείο Ten Outstanding Young Persons (TOYP) της JCI Malta για τη δράση της υπέρ της συμπερίληψης των ατόμων με νοητική αναπηρία.
www.angelabettoni.net

Luke Bugeja Gauci

Ο Luke Bugeja Gauci είναι Μαλτέζος χορευτής. Έχει συνεργαστεί με διεθνείς ομάδες χορού, και έχει εμφανιστεί σε πολυάριθμα φεστιβάλ και πλατφόρμες. Αυτήν την περίοδο (2024–2025) χορεύει με τη ŻfinMalta, την κρατική ομάδα χορού της Μάλτας και συνεργάζεται με χορογράφους όπως οι Sita Ostheimer, Korsia, Liliana Barros, Simone Riccardi Zani, Thick & Tight και Tara Dall. Έχει επίσης δουλέψει με τις ομάδες Moveo Dance Company, Zugraga Dance Company και Marchepied Cie, και με καλλιτέχνες/ιδες όπως οι Diane Portelli, Nunzio Impellizzeri, Corinne Rochet, Nicholas Pettit και Tabea Martin.
Χόρεψε με την JV2 (Jasmin Vardimon Company), υπό την καθοδήγηση των Jasmin Vardimon, Andre Rebelo και Vinicius Salles, ενώ συμμετείχε σε παραγωγές της Notte Bianca στη Μάλτα, με τους χορογράφους Chakib Zidi και Deborah Falzon. Έχει συμμετάσχει στο Malta Dance Festival και στην τελετή έναρξης του Malta International Arts Festival, ενώ έχει συνεργαστεί επιπλέον με τους Lisa Colette Bysheim, Sarah Vella, Pamela Kerr, Oded Ronen, Zoe Camilleri, Gil Kerer, Ihsan Rustem, Mohammed Kaltuk, Joost Vrounraets, Antonin Rioche, Bryan Arias, Nadav Zelner, Ravid Abarbanel και Dunja Jocic.
Εκπαιδεύτηκε στο The Evening Space με τη Francesca Tranter, στο DIP στο Λιβόρνο της Ιταλίας, και σπούδασε στο Zurich University of the Arts (ZHDK).

Levitate – Πέτρος Νικολίδης και Στέφανος Γιακουμάκης 819 1024 akropoditi13

Levitate – Πέτρος Νικολίδης και Στέφανος Γιακουμάκης

Ελλάδα

Το Levitate είναι μια υβριδική χορευτική περφόρμανς που συνδυάζει τον ζωντανό ήχο με τη σωματική έκφραση, μέσα από τη σύμπραξη του χορογράφου-χορευτή Πέτρου Νικολίδη και του μουσικού-συνθέτη Στέφανου Γιακουμάκη. Βασισμένη σε ένα κινητικό λεξιλόγιο που αντλεί από το street dance, τον σύγχρονο χορό και τη ζωντανή μουσική παραγωγή, η παράσταση εξερευνά την επιθυμία, την εσωτερική σύγκρουση, την εμμονή και τη στιγμή της υπέρβασης.
Τι είναι αυτό που μας σηκώνει από το έδαφος — και τι μας τραβάει πάλι κάτω;
Μέσα από ωμή ενέργεια και ευαισθησία, το έργο προσκαλεί το κοινό σε μια εμπειρία μεταξύ σύγκρουσης και ανάτασης — μια τελετουργία ανάμεσα στο φως και στη σκιά.

Συντελεστές
Χορογραφία – Σύλληψη – Ερμηνεία: Πέτρος Νικολίδης
Mουσική σύνθεση και ζωντανή εκτέλεση: Στέφανος Γιακουμάκης
Δραματουργία: Andi Xhuma
Σχεδιασμός Φώτων: Μαρία Αθανασοπούλου

Διάρκεια: 17 λεπτά
Τρέιλερ: 

 

Πέτρος Νικολίδης

Ο Πέτρος Νικολίδης είναι χορευτής, χορογράφος και περφόρμερ που ζει και εργάζεται στην Ελλάδα. Γεννήθηκε το 1997 στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε χορό στο Παρίσι, όπου ασχολήθηκε κυρίως με το street style. Αποφοίτησε από το Juste Debout School το 2019 και επέστρεψε στην Αθήνα λόγω της πανδημίας. Έκτοτε, μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει τέσσερα χρόνια στο φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου δίπλα σε διάφορους/ες χορογράφους και σκηνοθέτες/τριες όπως οι: Δημήτρης Παπαϊωάννου, Αντώνης Φωνιαδάκης, Γιάννης Κακλέας, Άντι Τζούμα, Αναστασία Βαλσαμάκη και Ηλίας Χατζηγεωργίου. Ταυτόχρονα, έχει δημιουργήσει δικά του έργα όπως η μικρού μήκους χορευτική ταινία «ΑΓΚΑΘΙ» που έχει διαγωνιστεί σε διάφορα φεστιβάλ παγκοσμίως, η χορευτική παράσταση Levitate (2025, Dance laboratory Rhodes, θέατρο Εμπρός, Θέατρο Ροές) και η χορευτική παράσταση Kinèpha που έκανε πρεμιέρα στο 1st Urban Forest Jazz Festival (2025). Ήταν επίσης βοηθός χορογράφου και συνδημιουργός στην παράσταση «ΧΡΥΣΗ ΕΠΟΧΗ» του Κωνσταντίνου Ρήγου (2025).
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, έχει αποσπάσει διακρίσεις από Street Dance Battles στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Ο Πέτρος προσπαθεί να παραμείνει πολυδιάστατος και να διευρύνει τους ορίζοντές του σε όλες τις πτυχές της τέχνης.

Στέφανος Γιακουμάκης

Ο Στέφανος Γιακουμάκης είναι μουσικός, συνθέτης και παραγωγός, γεννημένος στην Αθήνα το 1998. Σπούδασε στο Τμήμα Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Παράλληλα, ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη μοντέρνα-jazz μουσική και την ηλεκτρική κιθάρα, παρακολουθώντας επίσης επιμέρους θεματικές ιστορίας της τέχνης, της μουσικής, και σύνθεσης. Τα τελευταία χρόνια εξερευνά τον ρόλο της μουσικής ως αφηγηματικό εργαλείo· έχει συνθέσει πρωτότυπη μουσική για θεατρικές παραστάσεις, παραστάσεις σύγχρονου χορού και καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις, εκτελώντας συχνά ο ίδιος τα έργα του. Ταυτόχρονα, έχει διατελέσει διευθυντής παραγωγής στο φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού Dance Laboratory Rhodes (2023, 2024, 2025), ενώ συμμετέχει ως παραγωγός σε γυρίσματα και παραστάσεις. Έργα του έχουν παρουσιαστεί μεταξύ άλλων στα Kalamata Dance Festival, Fringe Istanbul Festival, Patras Art Festival, Dance Laboratory Rhodes, Our Festival, Buzau International Arts Festival, Duets κ.α.

Solar – Oμάδα Εν Δυνάμει 819 1024 akropoditi13

Solar – Oμάδα Εν Δυνάμει

Ελλάδα

Μετά την παράσταση θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση με τους συντελεστές και το κοινό.

Ένας στοχασμός για το τι μας κρατάει ζωντανούς, μέσα από το μεγαλείο που μπορεί να φανερώσει η «πραγματική» κίνηση διαφορετικών σωμάτων σε μια υπερβατική κατάσταση. Το “Solar” είναι αέρας, είναι το τώρα –δηλαδή το μέλλον–, ένα πανηγύρι, οι πινελιές της γης που δεν είναι τυχαίες. To “Solar” είναι χαρούμενο. Ένας ήλιος που μπορεί να φωτίσει τα πάντα. Είναι κάτι που κάνεις για πρώτη φορά.
Το “Solar” συνθέτει έναν τόπο συλλογικής και προσωπικής αναζήτησης ενός κοινού εδάφους συνύπαρξης και αποδοχής του άλλου, του διαφορετικού, του ανοίκειου, του ακατανόητου. Μια συλλογική πρακτική «μελέτη» για το πώς η αποδοχή επηρεάζει τη ζωή, τις σχέσεις, την ευτυχία μας –και αντιστρόφως.
Αντλώντας υλικό από τα 30 μέλη της ομάδας «Εν Δυνάμει», δημιουργούμε μια παρτιτούρα κίνησης. Μέσα από την ιδιαιτερότητα του/ης κάθε συμμετέχοντα/ουσας και την ποικιλόμορφη αντίληψή του/ης, συνθέτουμε μια παράσταση αφιερωμένη στην ύπαρξη, ένα ξύπνημα της βαθύτερης ενόρμησης για ζωή.
Τι είναι αυτό που μας επιτρέπει να αναζητήσουμε, να διεκδικήσουμε, να προσφέρουμε στη ζωή;
Κάθε ύπαρξη έχει ανάγκη να αλληλεπιδρά, να δημιουργεί σχέσεις, να κινείται, να συνδέεται μέσα από μια συνεχόμενη ρυθμική διαδικασία. Ο κόσμος οργανώνεται σαν ένα πολύπλοκο νευρικό σύστημα με ποιότητες και υφές, δίχως διαχωρισμούς. Κάθε μέρος αυτού του νευρικού συστήματος απλώνεται προς περισσότερη ζωή. Ο κόσμος διαρκώς μεταβάλλεται. Ο κόσμος δημιουργείται αυτήν τη στιγμή.

Συντελεστές
Επί σκηνής:
Στέφανος Λέντζης, Πάνος Μαντζίρης, Μιχάλης Ντολόπουλος, Αλέκος Χάτσιος
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Ελένη Δημόπουλου
Σύλληψη: Βιτόρια Κωτσάλου
Δημιουργία – Συγγραφή Κειμένων: Ομάδα Εν Δυνάμει
Χορογραφία: Βιτόρια Κωτσάλου
Μουσική: Ανάργυρος Δενιόζος
Σκηνογραφία: Ρίτσαρντ Άντονυ
Σχεδιασμός Φωτισμού: Νύσος Βασιλόπουλος
Επεξεργασία Κειμένων: Βιτόρια Κωτσάλου, Σοφία Μπλέτσου, Ελένη Δημόπουλου
Βοηθός Χορογράφου: Άρης Παπαδόπουλος
Ηχοληψία Και Ηχητική Επεξεργασία Κειμένων: Tanya Jones
Στο ηχητικό υλικό ακούγονται οι φωνές των:
Μαρία Δαχλύθρα, Ελένη Δημόπουλου, Μαργαρίτα Καϊναδά, Θεανώ Κόντα, Νίκος Κυπαρίσσης, Δημήτρης Λύρας, Θάνος Νανάσης, Πάνος Ματζίρης, Γιώργος-Ζήσης Μπιλιώνης, Θεανώ Παπαβασιλείου, Χάρις Σερδάρη
Παραγωγή: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Διάρκεια: 50 λεπτά
Τρέιλερ: https://vimeo.com/840379796/1f2534edd2

 

Το έργο παρουσιάστηκε στο πλαίσιο Μ power festival του ιδρύματος Ωνάση το 2023.

Oμάδα Εν Δυνάμει

Η ομάδα Εν δυνάμει είναι μια θεατρική ομάδα νέων καλλιτεχνών/ιδων με και χωρίς αναπηρία, η οποία λειτουργεί από το 2008 με μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα και καλλιτεχνική διευθύντρια την Ελένη Δημοπούλου. Σκοπός της ομάδας είναι να στηρίξει και να διευκολύνει τα μέλη της να ενταχθούν ισότιμα στο κοινωνικό σύνολο μέσα από την τέχνη. Έχοντας ως βασικό εργαλείο την έρευνα νέων μεθόδων επικοινωνίας, η ομάδα διοργανώνει και παρουσιάζει ολοκληρωμένες καλλιτεχνικές προτάσεις στον χώρο των εικαστικών και οπτικών τεχνών, του θεάτρου, του χορού και της μουσικής. Η ομάδα Εν δυνάμει βρίσκεται σε σταθερή συνεργασία με καταξιωμένους/ες επαγγελματίες καλλιτέχνες/ιδες και σημαντικούς φορείς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει αποσπάσει διθυραμβικά σχόλια από κοινό και κριτικούς, αξιώνοντας μια θέση δίπλα στις πιο πρωτοποριακές καλλιτεχνικές δράσεις της ελληνικής καλλιτεχνικής παραγωγής.
https://endynamei-ensemble.gr/

Βιτόρια Κωτσάλου

Η Βιτόρια Κωτσάλου έχει σπουδάσει ψυχολογία, και είναι αυτοδίδαχτη χορεύτρια και χορογράφος. Η εκλεκτική εκπαίδευσή της, μη δεσμευμένη από μια παράδοση, και η συνεχής έρευνα από πολλούς διαφορετικούς τομείς πρακτικής χορού και φιλοσοφίας, διαμορφώνουν μια διαφορετική αντιληπτικότητα και εφαρμογή του χορού. Ως χορογράφος και καλλιτέχνις λειτουργεί τον χορό ως ένα τρόπο ύπαρξης, ένα μέσο για τη σκέψη και την αφομοίωση του κόσμου και ως πεδίο σύνδεσης με τη νοημοσύνη που διέπει τη φύση των πραγμάτων. Είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη του μη κερδοσκοπικού οργανισμού R.I.C.E. και της Σχολής Χορού RSOD στο νησί της Ύδρας. Είναι στενή συνεργάτις του χορογράφου Michael Κlien και ενεργό μέλος της ομάδας Εν Δυνάμει από το 2014. Έχει συνθέσει τα έργα Day out of Time (2017_Φεστιβάλ Αθηνών), Mount (2019, με την υποστήριξη του ΥΠΠΟΑ), Ιεροτελεστία της Άνοιξης – Ένας Χάρτης (2021, με την υποστήριξη του ΥΠΠΟΑ), Solar (Με την ομάδα ΕνΔυνάμει-2023, Στέγη Ιδρύματος Ονάση), Bare (2023, με την υποστήριξη του ΥΠΠΟΑ). Ως χορεύτρια έχει συνάψει σημαντικές συνεργασίες με τις Αγνή Παπαδέλη Ρωσσέτου, Μαριέλα Νέστορα και Ανδρονίκη Μαραθάκη. Σχεδιάζει εκπαιδευτικά καλλιτεχνικά προγράμματα με άξονα τον χορό για παιδιά, ενήλικες και ομάδες μικτών ικανοτήτων, γονείς και παιδιά, χορευτές/τριες και έχει χορογραφήσει για θεατρικές παραστάσεις. Αντλώντας έμπνευση από τη μελέτη διαφορετικών καλλιτεχνικών πρακτικών, φιλοσοφικών προσεγγίσεων και συνεργασιών, η σκέψη της επεκτείνεται στην κοινωνική χορογραφία μέσα από την οποία ταυτόχρονα παρατηρεί τον κόσμο και σχεδιάζει έργα που μεταφέρουν την πιθανότητα αλλαγής ή διεύρυνσης του τρόπου αντίληψης και λειτουργίας του.

angeliafóros – Χοροθέατρο Ακροποδητί 819 1024 akropoditi13

angeliafóros – Χοροθέατρο Ακροποδητί

Ελλάδα

Μετά την παράσταση στις 14/7 θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση με τους συντελεστές και το κοινό.

Μετά τη λήξη κάποιας μάχης, ένα πλήθος επιζώντων επιστρέφουν στον τόπο τους, επιφορτισμένοι να αναγγείλουν τα όσα είδαν κι έζησαν. Η διαδρομή τους έχει μέσα της μια ολόκληρη νύχτα πορείας, εξάντλησης, συλλογισμού, εσωτερικού μονολόγου, πρόθεσης, απόπειρας και αναρώτησης σε σχέση με την είδηση που οφείλουν να μεταδώσουν και τον τρόπο που αυτή θα αναγγελθεί.
Ο λόγος τους, εκκινώντας από εκείνον του αγγελιαφόρου του πολέμου, της ήττας και της συντριβής, σταδιακά συγχέεται, όπως και το ίδιο το περιεχόμενο των αγγελιών τους, όπως η αλήθεια και το ψέμα, όπως και η ίδια η υπόστασή τους.
Ο τόπος της αναγγελίας γίνεται νέο πεδίο μάχης όπου θα συναντηθούν και θα αναμετρηθούν το παρελθόν με το παρόν. Και μέσα από αυτήν την αναμέτρηση, οι μορφές και οι ιδιότητες των αγγελιαφόρων εναλλάσσονται: άλλοτε γίνονται στρατιώτες, άλλοτε όργανα της εξουσίας, άλλοτε άγγελοι και άλλοτε πουλιά.
Η αναγγελία μεταπηδά από το παρελθόν στο παρόν και αντιστρόφως, μέσα από εγκλήματα, πολέμους, πράξεις αλλόκοτες, κατάρες, τιμωρίες και αλήθειες παρερμηνευμένες. Και φτάνει τελικά στο μέλλον ως προφητεία, αρθρώνοντας το πεπρωμένο σε γλώσσα ακατάληπτη. Αντίστοιχα, οι φέροντες την αγγελία μεταμορφώνονται σε αγγελιαφόρους αρχαίων τραγωδιών, σε σύγχρονους δημοσιογράφους, κι εντέλει σε προφήτες.

Το έργο πραγματεύεται την έννοια και τη σημασία της αναγγελίας, από τον οικουμενικής αξίας και βαρύτητας λόγο των αγγελιοφόρων στην αρχαία τραγωδία, ως την τρομολαγνεία, την αμετροέπεια και την αδιακρισία του σύγχρονου δημοσιογραφικού λόγου, και πέρα από τον ανθρώπινο λόγο, ως την άγνωστη, ακατάληπτη γλώσσα των προφητών και των αγγέλων.

Συντελεστές
Σύλληψη, σκηνοθεσία, χορογραφία: Αγγελική Σιγούρου
Βοηθός σκηνοθέτιδας/χορογράφου: Δημήτρης Μπαλτάς
Ερμηνεία: Αγγελική Αγγελετάκη, Εύη Αρέστη, Timothy Ashplant, Josephine Gray, Κωνσταντίνα Θανασούλη, Αφεντία Κανελλοπούλου, Αριάδνη Κίτσου, Σοφία Κοκτσίδου, Χρήστος Κόλλιας, Ξένη Κοττάκη, Δημήτρης Μπαλτάς, Μάντη Παπανδρέου, Βιβή Σκλιά, Anmar Taha, Αντιγόνη Χούνδρη.
Μουσική και σχεδιασμός ήχου: Φώτης Μυλωνάς
(στο χορωδιακό κομμάτι του επιλόγου της παράστασης, συμμετέχουν οι: Εύη Αρέστη, Ορφέας Γεωργίου, Πέτρος Δουρδουμπάκης, Αφεντία Κανελλοπούλου, Σοφία Κοκτσίδου, Αποστόλης Μάρης, Μάρθα Μορελεόν, Δημήτρης Μπαλτάς, Φώτης Μυλωνάς, Αντρέας Πολίτης, Αγγελική Σιγούρου).
Επιμέλεια σκηνικού χώρου: Χοροθέατρο Ακροποδητί
Κοστούμια: Ματίνα Μέγκλα
Σχέδιο: Εύη Αρέστη
Σχέδια προγράμματος: Εύη Αρέστη, Σοφία Κοκτσίδου
Γραφιστική επιμέλεια, σχεδιασμός προγράμματος και αφίσας: Βιβή Σκλιά
Κείμενα: Διασκευασμένα αποσπάσματα από μονολόγους αρχαίων τραγωδιών, αποσπάσματα από τίτλους και άρθρα ειδησεογραφίας, αποσπάσματα από προφητικά κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης (Δανιήλ), της Καινής Διαθήκης (Αποκάλυψη) και του Κορανίου (κεφάλαιο 56), αναφορές στο βιβλίο Fractured Loyalties: Masculinity, Class and Politics in Britain, 1900-30 (Ashplant, Timothy 2007), καθώς και κείμενα που συνέθεσε η ομάδα.
Διασκευή κειμένων αρχαίων τραγωδιών: Timothy Ashplant, Χρήστος Κόλλιας, Αγγελική Σιγούρου

Διάρκεια: 70 λεπτά
Τρέιλερ: https://vimeo.com/1089992293, https://vimeo.com/1098097081

 

5, 6, 12, 13 Ιουλίου, Ώρα προσέλευσης 05:30 (πρωί)
7, 14 Ιουλίου, Ώρα προσέλευσης 19:30 (βράδυ)

Η παράσταση αποτελεί συνεργασία του Χοροθεάτρου Ακροποδητί με τον ιστορικό και συγγραφέα Timothy Ashplant και την ομάδα ibodies.

Χοροθέατρο Ακροποδητί

Το χοροθέατρο Ακροποδητί ιδρύθηκε στη Σύρο το 2004 με πρωτοβουλία της Αγγελικής Σιγούρου. Από την αρχή της δημιουργίας της μέχρι και σήμερα, η ομάδα είναι μικτή, και περιλαμβάνει χορευτές/χορεύτριες και ηθοποιούς από την Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και καλλιτέχνες/ιδες της κοινότητας από διαφορετικούς χώρους.
Μερικά από τα σημαντικότερα έργα της ομάδας μέχρι σήμερα, είναι τα έργα Glossa (2018), Medusa (2014, 2017), Τιμωρία (2017), Sebastian (2013, 2015), και Προσευχή – Σχεδίασμα σε 7 Σκηνές (2012).
akropoditi.com/dancetheatre

Ομάδα ibodies

Η απαρχή του έργου των ibodies βασίζεται στη θεμελιώδη αντίληψη ότι το θέατρο –ως αρένα στην οποία λαμβάνει χώρα η παράσταση– απαιτεί μία μοναδική και ριζοσπαστική γλώσσα που είναι άχρηστη και απρόσφορη για οποιονδήποτε άλλον σκοπό πέραν της ίδιας της πρωτοκαθεδρίας της ως μορφή γλώσσας. Ως εκ τούτου, η ποιητική της επίγνωσης αποτελεί την πρωταρχική προϋπόθεση για την αδιάκοπη αναζήτηση μιας ριζοσπαστικής, σκηνικής γλώσσας. Η ομάδα ibodies έχει έδρα το Γκέτεμποργκ της Σουηδίας, και καλλιτεχνικούς διευθυντές τους Anmar Taha και Josephine Gray. Έργα της ομάδας έχουν παρουσιαστεί σε χώρους και φεστιβάλ σε όλη την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και την Ασία.  ​
www.i-bodies.com

Timothy Ashplant

Ο Timothy Ashplant είναι ιστορικός και συγγραφέας. Δίδαξε για 25 χρόνια στο Πανεπιστήμιο John Moores του Λίβερπουλ, ολοκληρώνοντας την καριέρα του ως καθηγητής Κοινωνικής και Πολιτιστικής Ιστορίας. Από το 2013, είναι Επισκέπτης Καθηγητής στο King’s College του Λονδίνου (Centre for Life-Writing Research). Η έρευνά του επικεντρώνεται στη χρήση ιστοριών ζωής καθημερινών (εκτός ελίτ) ανθρώπων με σκοπό την προάσπιση των συμφερόντων τους και την προώθηση των αξιώσεών τους για κοινωνική δικαιοσύνη. Το βιβλίο του Fractured Loyalties: Masculinity, Class and Politics in Britain, 1900-30 (2007) πραγματεύεται τις ιστορίες αντρών οι οποίοι πολέμησαν στο Δυτικό Μέτωπο στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και προσπάθησαν, μέσω της ποίησης και της αυτοβιογραφίας, να συλλάβουν τις ακραίες εμπειρίες του πολέμου που εντέλει κατακερμάτισαν τις θρησκευτικές και πολιτικές αξίες με τις οποίες είχαν ανατραφεί. Και το πώς οι άντρες αυτοί έγιναν εντέλει αγγελιαφόροι, που πάσχισαν να περιγράψουν με λόγια στην κοινωνία τους την άλλοτε αποκαλυπτική, άλλοτε τραυματική εμπειρία του βιομηχανοποιημένου πολέμου.
Εδώ και πολλά χρόνια, ο Timothy ασχολείται επίσης με τη φωτογραφία. Συμμετείχε σε διάφορα φωτογραφικά πρότζεκτ στην Οξφόρδη, ενώ υπήρξε ένας τους διευθυντές της Oxford Photography. Συμμετείχε επίσης, μέσω ατομικών και ομαδικών εκθέσεων φωτογραφίας, στα ετήσια φεστιβάλ Oxford Artweeks. Το 2018, με την υποστήριξη του Δήμου Σύρου-Ερμούπολης και της Φωτογραφικής και Κινηματογραφικής Λέσχης Σύρου, πραγματοποίησε την ατομική έκθεση «Σύρος – Ερμούπολη, η ματιά ενός επισκέπτη 2009–2017».
Από το 2014 παρακολουθεί το Akropoditi DanceFest και έχει λάβει μέρος σε εργαστήρια χορού, θεάτρου και αυτοσχεδιασμού.

GOLEM – Compagnie Abis 819 1024 akropoditi13

GOLEM – Compagnie Abis

Βέλγιο

Μετά την παράσταση θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση με τους συντελεστές και το κοινό.

Το GOLEM αποτελεί προέκταση της συνάντησης ανάμεσα στον χορευτή και χορογράφο Julien Carlier και τον 75χρονο γλύπτη Mike Sporgis.
Μέσα από το διάλογο που αναπτύσσεται μεταξύ των δύο αυτών καλλιτεχνών διαφορετικής ηλικίας και καλλιτεχνικού πεδίου, η περφόρμανς που προκύπτει μοιάζει με παραμορφωτικό καθρέφτη του κοινού τους ταξιδιού, εξερευνώντας διεξοδικά τις αναλογίες ανάμεσα στις προσωπικές τους τέχνες: τη γλυπτική και τον χορό.
Ο ένας βλέπει τον χορό ως ένα εφήμερο, κινούμενο γλυπτό. Ο άλλος βλέπει στις κινήσεις και το υλικό του γλύπτη έναν χορό που λειτουργεί ως πηγή έμπνευσης. Ανάμεσα στους δύο άντρες πάνω στη σκηνή υπάρχει πηλός. Το υλικό αυτό λειτουργεί ως ασαφές όριο ανάμεσα στην αδράνεια και τη ζωή, με το χώμα να αποκτά ανθρώπινες ιδιότητες και τον άνθρωπο να παίρνει τη μορφή άψυχης ύλης.
Ο τίτλος επελέγη ως σύμβολο της έννοιας της δυαδικότητας, αλλά και για να κάνει έναν παραλληλισμό μεταξύ του δημιουργήματος που πλάθεται κατ’ εικόνα του δημιουργού του και της διαδικασίας της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Είναι ένας τρόπος να εκπροσωπήσει κανείς τον εαυτό του ή τον άλλον που βρίσκεται απέναντί του.
Στην καλλιτεχνική σύζευξη των δύο αυτών έντονων σωματικών εκφράσεων, το έργο μιλάει για το πέρασμα του χρόνου και τις προκλήσεις του στο σώμα και τον νου. Με οργανικότητα, ευαισθησία, και ομορφιά.

Συντελεστές
Χορογραφία: Julien Carlier
Ερμηνεία: Julien Carlier, Mike Sprogis
Δραματουργία: Fanny Brouyaux, Simon Carlier
Μουσική: Simon Carlier
Ντραμς: Tom Malmendier
Σχεδιασμός φωτισμού: Frédéric Vannes
Σκηνικά: Justine Bougerol
Κοστούμια: Marine Stevens

Διάρκεια: 50 λεπτά
Τρέιλερ: https://vimeo.com/308690127

 

Με την υποστήριξη των: “Fédération Wallonie-Bruxelles, Service de la Danse”, Charleroi danse, Ultima-Vez, KVS, Centre Culturel Jacques Franck, Centre Culturel de Namur, the TROIS C-L, the Grand Luxe network, Le Grand Studio.
Το έργο έχει παρουσιαστεί ως τώρα στα: 2024 Edinburgh Fringe Festival, 2023 Network Internazionale Danza Puglia, 2021 Festival CaféKultour, Timișoara, 2020 Trois C-L Luxembourg, καθώς και στο Βέλγιο στα Centre Culturel Jacques Franck (2019) και στο Namur Theatre (2022). Το έργο επιλέχθηκε από το δίκτυο AEROWAVES και παρουσιάστηκε στο Spring Forward Festival το 2020.

Julien Carlier

Ο Julien Carlier είναι χορευτής και χορογράφος με καταβολές στην αστική κουλτούρα και το breakdance. Τα έργα του -εδώ και πάνω από δέκα χρόνια- εμπνέονται από τις καλλιτεχνικές συναντήσεις και τον σκηνικό διάλογο μεταξύ διαφορετικών πρακτικών και τρόπων έκφρασης. Δείγματα της πρόσφατης δουλειάς του αποτελούν τα έργα GOLEM (2019), DRESS CODE (2021), COLLAPSE (2021), και PAYSAGE (2024). Έχει διακριθεί ως ένας από τους επίλεκτους καλλιτέχνες της πλατφόρμας aerowaves για το 2020. Ως φιλοξενούμενος καλλιτέχνης στο Charleroi Dance από το 2020 έως το 2022, εγκαινίασε τη συνεργασία του με το Théâtre de Liège που θα διαρκέσει ως το 2028. Το 2017 ίδρυσε την ομάδα ABIS, η οποία πειραματίζεται με προσεγγίσεις που «παντρεύουν» διαφορετικά χορευτικά είδη, δημιουργώντας μία υβριδική μορφή που υιοθετεί πολλαπλές όψεις της αισθητικής.
https://www.juliencarlier.be/

Freedom, at Last – Iraqi Bodies 1024 1024 akropoditi13

Freedom, at Last – Iraqi Bodies

Ιράκ – Σουηδία

Η παράσταση Freedom at Last ενστερνίζεται την ιδέα του Έσχατου. Ενώπιόν μας αναδύονται η δράση και η ζωή, κρυμμένες πίσω από ένα πέπλο ακινησίας. Στέκουμε σιωπηλοί, αναμένοντας την έσχατη ελευθερία μας, συνειδητοποιώντας ότι η αναζήτηση της ελευθερίας απαιτεί να αντέξουμε τον εαυτό μας, τους άλλους, το Κράτος, και εντέλει, την επανάσταση.
Η δουλειά των Iraqi Bodies βασίζεται στην έρευνα της σύνδεσης ανάμεσα στην κίνηση και τη χειρονομία, τον χορό και το θέατρο. Η δημιουργία και εξέλιξη της καλλιτεχνικής τους πρακτικής έχει επηρεαστεί έντονα από προσωπικότητες όπως ο Αντονέν Αρτώ, ο Ζακ Κοπώ και o Tatsumi Hijikata, ενώ διατηρεί έναν συνεχή διάλογο με στοχαστές, συγγραφείς και ποιητές όπως ο Ευγένιος Ιονέσκο, ο Σάμουελ Μπέκετ, ο Σαρλ Μποντλαίρ, ο Λωτρεαμόν, ο Σαίξπηρ, ο Ανρί Μπεργκσόν, ο Κρισναμούρτι και πολλοί άλλοι.
Η ποιητική της επίγνωσης αποτελεί τη βασική προϋπόθεση για την αδιάκοπη αναζήτηση μιας ριζοσπαστικής, σκηνικής γλώσσας.
Το Freedom, at Last δημιουργήθηκε για πρώτη φορά για έναν βιομηχανικό χώρο στο Γκέτεμποργκ τον χειμώνα του 2022. Έκτοτε, το έργο παρουσιάστηκε ξανά με διαφορετική σύνθεση ερμηνευτών στη Σουηδία και την Ιταλία. Για την παράσταση που θα υλοποιηθεί στο πλαίσιο του Akropoditi DanceFest, πρόκειται να ενταχθούν στο έργο δύο από τις ερμηνεύτριες του Χοροθεάτρου Ακροποδητί, η Αριάδνη Κίτσου και η Αγγελική Αγγελετάκη, οι οποίες θα συμμετάσχουν στη διαδικασία των προβών και στην τελική παρουσίαση του έργου που θα ανέβει εκ νέου στη Σύρο.

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Anmar Taha
Δραματουργία: Josephine Gray
Περφόρμερς: Maria Freire, Josephine Gray, Αριάδνη Κίτσου, Αγγελική Αγγελετάκη
Σχεδιασμός σκηνικών, ήχου, φωτισμών, κοστουμιών, σκηνικών αντικειμένων: Anmar Taha & Josephine Gray
Παραγωγή: Iraqi Bodies

Διάρκεια: 40 λεπτά
Τρέιλερ: https://vimeo.com/774895928

 

Anmar Taha

Ο Anmar Taha είναι καλλιτεχνικός διευθυντής των Iraqi Bodies. Το 2005 αποφοίτησε από το Θεατρικό Τμήμα του Ινστιτούτου Καλών Τεχνών της Βαγδάτης, και στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στις Σύγχρονες Παραστατικές Τέχνες από το Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ της Σουηδίας. Διαθέτοντας μεγάλη εμπειρία ως ηθοποιός, σκηνοθέτης και σχεδιαστής φωτισμών, τα τελευταία 12 χρόνια έχει καταφέρει να υλοποιήσει τα μοναδικά καλλιτεχνικά του οράματα. Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε διάφορα φεστιβάλ στην Ευρώπη, την Ασία και τη Μέση Ανατολή.

Josephine Gray

Η Josephine Gray είναι καλλιτεχνική διευθύντρια των Iraqi Bodies. Είναι απόφοιτος του L’École Internationale de Théâtre του Jacques Lecoq, με MPhil από το Katholieke Universiteit της Λουβένης και μεταπτυχιακό τίτλο στην Αγγλική Φιλολογία του πανεπιστημίου του Σέφιλντ. Το 2022 δημοσίευσε την ανθολογία Second Nature: Comic Performance and Philosophy μαζί με τη Dr Lisa Trahair (UNSW, Australia), Rowman and Littlefield International, London, UK. Το 2022 ξεκίνησε το πρότζεκτ studium RADIX, το οποίο διευθύνει ως το 2024.

Αριάδνη Κίτσου

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1993. Σπούδασε στο Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης και της Αγωγής στην προσχολική ηλικία στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Αποφοίτησε από την Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης το 2016 και εργάστηκε ως δασκάλα κλασικού και σύγχρονου χορού σε διάφορες σχολές χορού στην Αθήνα.
Έχει εργαστεί ως εμψυχώτρια σε δραστηριότητες δημιουργικής απασχόλησης για παιδιά, σε παιδικά πάρτι κι εκδηλώσεις, ως παιδαγωγός σε παιδικές κατασκηνώσεις και summer camps καθώς και ως δασκάλα γιόγκα για παιδιά.
Από το 2014 μέχρι σήμερα έχει συνεργαστεί με την Hellenic Dance Company σε διάφορες παραστάσεις στο Μέγαρο Μουσικής, στα Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, ενώ έχει συμμετάσχει σε performances στο Μουσείο Μπενάκη και στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.
Ζει στη Σύρο. Εργάζεται ως νηπιαγωγός σε παιδικό σταθμό, από το 2021 είναι μέλος της ομάδας Ακροποδητί και διδάσκει κλασικό και σύγχρονο χορό στο Κέντρο Χορού και Παραστατικών Τεχνών Ακροποδητί.

Maria Freire

Η Maria Freire είναι περφόρμερ από το Πόρτο της Πορτογαλίας. Αυτό τον καιρό, βάση της είναι η Κοπεγχάγη όπου ολοκληρώνει τις σπουδές της στη σύγχρονη υποκριτική, στη Διεθνή Σχολή Παραστατικών Τεχνών της Κοπεγχάγης (CISPA). Το 2023 έλαβε μέρος στο ερευνητικό χορογραφικό πρότζεκτ Prosopon και συμμετείχε στα έργα TERAS και Freedom at Last.

Έχουν τα ρομπότ συναισθήματα; – Μανώλης Σαριδάκης 1024 1024 akropoditi13

Έχουν τα ρομπότ συναισθήματα; – Μανώλης Σαριδάκης

Ελλάδα

«Η παράσταση που θα δείτε έχει σχέση με τα ρομπότ. Επέλεξα αυτό το θέμα, επειδή καμιά φορά νιώθω κι εγώ σαν ρομπότ», δηλώνει ο Μανώλης Σαριδάκης για την πρώτη του χορογραφική απόπειρα και αιφνιδιάζει με την αφοπλιστικά οξυδερκή σύλληψή του.
Το έργο «Έχουν τα ρομπότ συναισθήματα;» του Μανώλη Σαριδάκη δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος Europe Beyond Access και της διαρκούς δέσμευσης της Στέγης απέναντι σε ζητήματα πρόσβασης στον χώρο της τέχνης και του χορού, ειδικότερα. Το γεγονός ότι, στη χώρα μας, τα άτομα με αναπηρία δεν έχουν ακόμα πρόσβαση στην επαγγελματική εκπαίδευση του χορού καθιστά ιδιαίτερα σημαντική την υποστηρικτική λειτουργία του συγκεκριμένου προγράμματος για τους καλλιτέχνες.
Το έργο του Μανώλη Σαριδάκη επιλέχθηκε να συμμετάσχει στο Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων 2022, ONC9. Μέχρι στιγμής, η επαγγελματική εξέλιξη καλλιτεχνών με μαθησιακές αναπηρίες έχει υποστηριχθεί ποικιλοτρόπως από το Europe Beyond Access, ωστόσο είναι η πρώτη φορά που μια τέτοια ανάθεση παρουσιάζεται και πραγματοποιείται στην Ελλάδα.
Με την αφοπλιστικά οξυδερκή σύλληψή του, ο Μανώλης Σαριδάκης καταπιάνεται με το εξαιρετικά επίκαιρο θέμα των ρομπότ, πλέκοντας το κρίσιμο ζήτημα του ελέγχου και της τεχνητής αλλά και συναισθηματικής νοημοσύνης με τον δικό του αγώνα για αυτονομία και ελεύθερη έκφραση. Ο ίδιος ο χορογράφος προγραμματίζει επί σκηνής τα «ρομπότ» να εκτελέσουν το καθένα και όλα μαζί από έναν προσωπικό χορό και, στη συνέχεια, τα μεταφέρει σε ένα εικονικό bar/club, όπου θα τους δώσει νέες εντολές για συναισθήματα on demand! Πάνω στην πίστα και πίνοντας από ένα Screwdriver, το κάθε ρομπότ θα αναμετρηθεί με το συναίσθημα που του έχει ανατεθεί, οδηγώντας σε μια ανατροπή των σχέσεων και στην κορύφωση της sci-fi περιπέτειας του προγραμματιστή-χορογράφου Μανώλη Σαριδάκη.
Στο πλαίσιο του προγράμματος Europe Beyond Access, η Μέντη Μέγα, χορεύτρια, χορογράφος, καθηγήτρια ιστορίας χορού και χορογραφίας, διετέλεσε σύμβουλος σχεδιασμού του προγράμματος ανάθεσης και υποστήριξης νέων χορογράφων με αναπηρία και υπήρξε μέντορας του Μανώλη Σαριδάκη για τη δημιουργία του έργου του.

Σημείωμα του χορογράφου
«Η παράσταση που θα δείτε έχει σχέση με τα ρομπότ. Επέλεξα αυτό το θέμα, επειδή καμιά φορά νιώθω κι εγώ σαν ρομπότ. Πήρα μια συνέντευξη και έκανα έρευνα για να μάθω για τα ρομπότ. Πώς κινούνται και πώς βοηθάνε τους ανθρώπους; Είχα κάποια ερωτήματα: Έχουν τα ρομπότ μηχανική καρδιά; Το μυαλό των ρομπότ είναι ίδιο με το μυαλό των ανθρώπων; Τα ρομπότ κάνουν δουλειές χωρίς να βαριούνται; Τα ρομπότ κάνουν ό,τι θέλουν εκείνα ή ό,τι θέλει ο άνθρωπος; Ελπίζω να νιώσετε χαρούμενοι όταν δείτε την παράστασή μου».
Μανώλης Σαριδάκης

Το «Έχουν τα ρομπότ συναισθήματα;» είναι η πρώτη παράσταση που χορογραφήθηκε στην Ελλάδα από άτομο με μαθησιακή αναπηρία και αυτισμό.
Μετά την παράσταση θα ακολουθήσει ένα διαδραστικό παιχνίδι-παρουσίαση για τον χορό και την αναπηρία στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Οι ίδιοι οι συντελεστές θα μοιραστούν προσωπικές ιστορίες, εικόνες και ενδιαφέροντα στοιχεία με το κοινό ανιχνεύοντας την ιστορία, τα διακυβεύματα και τη σημασία της προσβασιμότητας των ατόμων με αναπηρία στον χορό.
Ποιος μπορεί να γίνει χορευτής; Ποιος μπορεί να γίνει χορογράφος; Τι σημαίνει προσβασιμότητα στην τέχνη; Πώς πρέπει να αλλάξει ο ίδιος ο χορός μέσα από τη συνάντησή του με την αναπηρία;
Η βραδιά θα ολοκληρωθεί με μια ανοιχτή συζήτηση, όπου το κοινό θα έχει την ευκαιρία να κάνει ερωτήσεις γύρω από την παράσταση και τα θέματα της παρουσίασης. 

Συντελεστές:
Ιδέα: Μανώλης Σαριδάκης
Χορογραφία: Μανώλης Σαριδάκης, σε συνεργασία με τους χορευτές
Χορευτές: Ολυμπία Αντωνένα, Ειρήνη Κουρούβανη, Χρήστος Χριστακόπουλος, Μανώλης Σαριδάκης
Δραματουργία – Mentoring: Μέντη Μέγα
Κοστούμια: Μαριλένα Καλαϊτζαντωνάκη
Φωτισμοί: Κωνσταντίνος Μπεθάνης
Μακιγιάζ: Αλεξάνδρα Ρέντζου
Πρωτότυπη μουσική: Χρήστος Χριστακόπουλος
Ακούγεται, επίσης, το μουσικό κομμάτι “Techno Eskalation!!!” του Max Minimal
Εκτέλεση Παραγωγής: Χρίστος Παπαμιχαήλ – LIMINAL
Οργάνωση Παραγωγής, Υπεύθυνη Καλλιτεχνικών Δράσεων Προγράμματος Europe Beyond Access: Χριστίνα Λιάτα – Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
Συντονισμός Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων: Ντόρα Βουγιούκα – Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
Ευχαριστίες: Νίκη Σαριδάκη, Φωτεινή Γιώτη, Γιάννης Μακρής, Μανώλης Ανδριωτάκης, Ροδιά Βόμβολου
Παραγωγή: Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση

Η περιοδεία υποστηρίζεται από το πρόγραμμα «Εξωστρέφεια» της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση

Διάρκεια: 20 λεπτά
Τρέιλερ: https://vimeo.com/731688663/23ec28085e

 

 

Μανώλης Σαριδάκης

Ο Μανώλης Σαριδάκης είναι 35 ετών, ζει στην Αθήνα και ασχολείται με τον χορό, το θέατρο και τη μουσική. Έχει εκπαιδευτεί ως χορευτής και χορογράφος σύγχρονου χορού στα προγράμματα iDance, Europe Beyond Access και Unlimited Access της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, καθώς και σε εργαστήρια σύγχρονου και αφρικανικού χορού της Liminal. Ο Μανώλης έχει συμμετάσχει σε παραστάσεις της Στέγης («Γλυκιά άβυσσος», “Deep Fusion Butterfly Band” κ.ά.) και σε μια πληθώρα θεατρικών παραστάσεων με την ArtTogether. Πρωταγωνίστησε στο ντοκιμαντέρ του Σταύρου Πετρόπουλου, με τίτλο «Είμαι ένας χορευτής», σε παραγωγή της Στέγης. Σπουδάζει ντεκουπάζ στο Ίδρυμα Θεοτόκος, μουσική στο Εθνικό Ωδείο και Qigong στη σχολή Πηγή του Νεαρού Δάσους.